عملکرد درسی دانشآموزان جهشی پایه چهارم ابتدایی شهر تهران در خواندن، ریاضی و علوم
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
3 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22091/jrim.2023.9710.1034چکیده
جهش تحصیلی نوعی رویکرد یا مداخله آموزشی است که براساس آن دانشآموزان سرآمد میتوانند دورهها و برنامههای درسی و آموزشی را در مدت زمان کوتاهتر و با سرعتی بیشتر از معمول و در سنین پایینتر طی کنند. آمار دانشآموزان جهشی نشان میدهد تعداد این دانشآموزان رو به افزایش است و همه ساله نیز بر تعداد متقاضیان جهش تحصیلی افزوده میشود. از آنجایی که عملکرد و موفقیت تحصیلی دانشآموزان جهشی در سالهای پس از جهش اهمیت زیادی دارد، لذا هدف از این مطالعه بررسی عملکرد درسی این دانشآموزان درمقایسه با دو گروه از همتایانشان بود. روش پژوهش علّی- مقایسهای بود و شرکتکنندگان، شامل 207 دانشآموز، که 73 نفر، جهشی و مابقی همتایان غیرجهشی بودند. برای همتاسازی علاوه بر عامل هوش، عواملی چون سطح تحصیلات والدین، شغل والدین، وضعیت اقتصادی اجتماعی والدین و منطقه زندگی نیز لحاظ گردید. برای هر دانشآموز جهشی یک همتای همسن غیرهمپایه (کلاس سوم) و یک همتای غیرهمسن همپایه (کلاس چهارم) انتخاب گردید. عملکرد درسی دانشآموزان در خواندن و درک مطلب، ریاضی در دو محور کاربرد و استدلال و علوم در سه محور دانش، کاربرد و استدلال مورد سنجش قرار گرفت. یافتهها نشان داد در عملکرد درسی دانشآموزان جهشی و همتایان غیرجهشیشان تفاوت معناداری وجود ندارد، درنتیجه جهش تحصیلی تأثیری بر عملکرد تحصیلی این دانشآموزان ندارد.