تأثیر لجن پتروشیمی تبریز بر جریان ترجیحی و پارامترهای انتقال بروماید در یک خاک لوم آهکی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل
2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل
3 دانشیار موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، کرج
doi
10.22092/ijsr.2013.126224چکیده
مسیرهای جریان ترجیحی باعث اتلاف مقادیر قابل توجهی از عناصر غذایی از ناحیه ریشه میگردند. اهداف تحقیق حاضر ارزیابی تأثیر لجن پتروشیمی بر جریان ترجیحی و پارامترهای انتقال بروماید در مدلهای انتقال – انتشار (CDE) و روان ساکن (MIM) در یک خاک لوم آهکی بود. خاک مورد مطالعه از مزرعه تحقیقاتی دانشگاه محقق اردبیلی و لجن از مجتمع پتروشیمی تبریز تهیه گردید. مقادیر مصرفی لجن شامل صفر (شاهد)، 25، 50، 75 و 100 تن در هکتار بودند. مقادیر لجن پس از هوا خشک کردن با خاک هوا خشک مخلوط و در لولههای پولیکا (ارتفاع 25 و قطر 15 سانتیمتر) پر گردیدند سپس در گلخانه با دمای ˚C4 ± 22 و در رطوبت 70 تا 80 درصد ظرفیت مزرعه به مدت 6 ماه نگهداری شدند. آزمایش به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار اجرا گردید. هدایت هیدرولیکی اشباع (Ks) و منحنیهای رخنه (BTC) بروماید در ستونهای خاک در انتهای ماه ششم اندازهگیری شدند. ضریب انتشارپذیری (λ) در مدلهایCDE وMIM ، رطوبت ساکن (imθ) و ضریب تبادل بروماید (α) در مدل MIM از طریق برازش دادههای BTC (زمان و غلظت نسبی بروماید) به مدلهای مذکور با استفاده از نرم افزار HYDRUS-1D برآورد گردیدند. کلیه مقادیر لجن در مقایسه با شاهد به طور معنیدار Ksرا به میزان 55 تا 67 درصد کاهش و زمان رخنه بروماید را به میزان 3/60 تا 2/83 درصد افزایش دادند. ضریب انتشارپذیری (λ) در هر دو مدلCDE و MIM فقط در تیمار 50 تن لجن در هر هکتار به طور معنیدار نسبت به شاهد افزایش یافت. مقادیر لجن نتوانستند اثر معنیداری بر پارامترهای imθ و α داشته باشند. در مجموع، لجن پتروشیمی باعث کنترل جریان ترجیحی بروماید در یک خاک منتخب از منطقه نیمه خشک گردید.