تأثیر باکتریهای ریزوسفری محرک رشد بر بهبود تغذیه و رشد دانهال پسته در شرایط تنش خشکی
نویسندگان
1 استادیار بخش خاکشناسی دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 استاد پژوهش سازمان تحقیقات کشاورزی
4 دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22092/ijsr.2013.126228چکیده
این پژوهش به منظور بررسی امکان استفاده ازسویههای برتر باکتریهای ریزوسفری درختان پسته برای بهبود شرایط تغذیهای و رشد این گیاه در شرایط تنش خشکی انجام گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل و در قالب یک طرح کاملاً تصادفی بود که طی آن تیمارهای مایه زنی شامل شاهد بدون تلقیح(T1) ، تلقیح با دو جدایه مولد IAA (T2)، یک جدایه مولد ACC دآمیناز (T3) ، دو جدایه دارای توان بالای حلالیت فسفات (T4)، چهار جدایه مولد حداکثر سیدروفور(T5)، مخلوط جدایههای مولد IAA و ACC دآمیناز (T6) و مخلوط کلیه جدایههای فوق (T7) در 3 سطح تنش خشکی شامل (D0) 80 ، (D1)50 و (D2) 20 درصد آب قابل استفاده در شرایط گلخانه با 4 تکرار اجرا گردیدند. میانگین وزن خشک اندام هوایی و ریشه، ارتفاع نهال، تعداد و مجموع سطح برگ و حجم ریشه با افزایش خشکی به طور معنیداری کاهش یافت. حداکثر وزن خشک اندام هوایی، ارتفاع نهال، تعداد و سطح برگ مربوط به تیمار T3 و حداقل آن مربوط بهT1 بود. در سطح خشکی D2، تیمارT6 بعد از T3 و در یک گروه آماری قرار گرفت. در تنش شدید خشکی، تیمار T3 از نظر کلیه صفات مربوط به ریشه نیز دارای بیشترین مقادیر عددی بود. تنش شدید خشکی باعث افزایش معنیدار غلظت و کاهش مقدار فسفر، آهن و روی اندام هوایی شد. در بین تیمارهای تلقیح باکتری، حداکثر میانگین غلظت و مقدار فسفر به ترتیب مربوط به تیمار T6 و T3 و حداقل آنها مربوط به تیمارT1 بود. مایه زنی نهالهای پسته با باکتریهای مولدIAA و ACC دآمیناز و مخلوط آنها توانست در بهبود برخی شاخصهای رشد در شرایط تنش خشکی مؤثر باشد.