ارزیابی رابطه مدلهای تعیین کیفیت خاک و شاخصهای پایداری آن در زمینهای کشاورزی و مرتعی جنوب مشهد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 استاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22092/ijsr.2012.126401چکیده
یکی از مهمترین پبامدهای کاهش کیفیت خاک، کاهش پایداری فیزیکی و افزایش آسیبپذیری در برابر فرسایش خاک میباشد. در این مطالعه با هدف بررسی تأثیر کیفیت خاک بر پایداری آن، رابطه بین مدلهای کیفیت خاک و دو شاخص پایداری آن شامل شاخص پایداری (SI) و رتبه تجمعی (CR)، در منطقه جنوب مشهد مورد ارزیابی قرار گرفت. مقادیر SI و CR همبستگی معنیداری با فاکتور فرسایشپذیری معادله جهانی فرسایش خاک (K) داشتند، لذا به عنوان شاخصهای بیانگر وضعیت فرسایش خاک منطقه، مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان داد که چهار مدل کیفیت خاک شامل IQITDS، IQIMDS، NQITDS، NQIMDS دارای همبستگی معنیداری با شاخصهای پایداری خاک بودند که این همبستگی در مورد شاخص SI بیشتر از شاخص CR بود. بنابراین به نظر میرسد که تغییر کیفیت خاک میتواند تأثیر معنیداری بر وضعیت پایداری آن داشته باشد. از آنجا که شاخص SI همبستگی بالاتری با کیفیت خاک داشته و ویژگیهای کمتری برای تعیین آن لازم بود، نتیجه گیری شد که برای تعیین تغییرات کیفیت خاک شاخص SI بهتر از CR است.