تحلیل گفتمان مقاومت در قرآنکریم، مبتنیبر نظریۀ فضاهای ذهنی (مطالعۀ موردی با محوریت تفسیر المیزان علّامه)
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشگاه خوارزمی. تهران. ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22103/jrl.2025.25513.3058چکیده
فضاهای ذهنی، یکی از مفاهیم بنیادین در نظریههای زبانشناسی شناختی بهشمارمیآید. کاربست اصلی این نظریه، توضیح چگونگی پردازش معنا در ذهن انسان با هدف درک تعامل میان زبان، تفکر و شناخت است. نظریۀ فضاهای ذهنی، نخستین بار در سال 1985 توسّط ژیل فوکونیه، فیلسوف سوئیسی، برای حلّ برخی مشکلات زبانشناختی ارائهشد. این نظریه، بر شکلگیری ساختارهای موقّت و پویا در ذهن انسان تأکیددارد تا نشاندهد شبکههای معنایی و ساختارهای ذهنی مرتبط با آن، چگونه در تحلیل و درک معانی پیچیده، نقش اساسی ایفامیکنند؛ بر همین اساس، پژوهش حاضر، به بررسی کارکرد این نظریه در تحلیل گفتمان قرآنکریم، حول مفاهیم مقاومت میپردازد. در این راستا، پنج آیه از سورههای حج، انفال و بقره در حوزۀ مفهومی مقاومت مؤمنان در برابر مشرکان انتخابشدهاست. در ادامه با بهرهگیری از روش توصیفیتحلیلی، واژگان منتخب در چهارچوب نظریۀ فضاهای ذهنی بحث و بررسیمیشوند. تحلیل لایههای معنایی مرتبط، در بافت آیات قرآنکریم و سنجش کارایی این نظریه در فهم عمیقتر معانی آیات، از اهداف اصلی این پژوهش است. نتایج پژوهش نشانمیدهد، آیات الهی از راهبردهای مختلفی در ترسیم گفتمان مقاومت بهرهمیگیرد که یکی از کارآمدترین آنها، بهرهمندی از فضاسازی ذهنی در ترسیم دقیق مفاهیم مقاومت است. این پژوهش نشانمیدهد که نظریۀ فضاهای ذهنی، قادر است بهعنوان رویکردی نوین، در تحلیل، تفسیر و ترجمۀ دقیقتر و غنیتر آیات الهی بهکاربرود تا بهعنوان ابزاری کارآمد، پیام الهی را به صورتی جامع و مؤثّر به مخاطب منتقل سازد.