سنجش نقش میانجی عادتهای مطالعه در رابطه بین برانگیختگی هیجانی با اضطراب امتحان در بین دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبابی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22038/mjms.2025.83525.4798چکیده
این تحقیق با هدف نقش میانجی عادتهای مطالعه در رابطه بین برانگیختگی هیجانی با اضطراب امتحان در بین دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم انجام شده است. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر کرمان به تعداد حدود 4700 نفر که در سال تحصیلی 1400-1401 مشغول به تحصیل بودند ، تشکیل میدهد که 354 نفر با روش تصادفی طبقهای متناسب با حجم طبقات به عنوان نمونه انتخاب شده اند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامههای اضطراب امتحان ساراسون (1957)، پرسشنامه مهارتهای مطالعه هاستون (2013)، پرسشنامه هیجان خواهی ماروین زاکرمن (1978) استفاده شده است. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزارهای spss24 و Amos24 انجام گرفته و از آزمون t تک نمونهای، رگرسیون چند گانه، آزمون سوبل و مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شده است. یافتههای پژوهش ضمن تأیید الگوی پیشنهادی پژوهش، نشان داد که بین برانگیختگی هیجانی با اضطراب امتحان و عادتهای مطالعه در بین دانش آموزان دختر رابطه معنی داری وجود دارد. نتایج آزمون سوبل نشان می دهد عادتهای مطالعه در رابطه بین برانگیختگی هیجانی با اضطراب امتحان دانش آموزان نقش میانجی دارد. بین عادتهای مطالعه با اضطراب امتحان در بین دانش آموزان دختر رابطه معکوس و معنی داری وجود دارد و مهمترین پیش بینی کننده اضطراب امتحان دانش آموزان به ترتیب انگیزه و نگرش، تکنیکهای آمادگی برای امتحان، تمرکز و حافظه، مدیریت زمان و سازمان دهی و پردازش اطلاعات میباشد.