بررسی تأثیر عوامل مؤثر بر توسعه فرسایش آبکندی در حوضه آبخیز مارون

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس

2 عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کهگیلوبه و بویراجمد

3 عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کهگیلوبه و بویراجمد

doi
10.22092/ijsr.2012.126367
چکیده

فرسایش خندقی از مهم­ترین چالش­های تهدید کننده تهیه غذا، سلامت انسان­ها و بوم نظام است و این تأثیر در مناطقی که تغییرات کاربری اراضی و اقلیم وجود دارد مشهود­تر است. هدف از تحقیق حاضر بررسی نقش عوامل ریخت­شناسی، پوشش گیاهی و بارندگی بر پیشروی خندق در مراحل مختلف اندازه­گیری است. روش تحقیق به­صورت نمونه­برداری در طی دو سال آبی1387-1389 و بعد از وقایع بارندگی 24 ساعته بیش از ده میلی­متر است. بدین منظور با نصب شاخص در مقاطع مختلف خندق و در فاصله­های صفر، 25، 50 و 70 درصدی از سرخندق، بعد از هر واقعه بارندگی، مشخصات ریخت شناسی و میزان پیشروی خندق اندازه­گیری شد‏. نتایج نشان دادند که توسعه­ی خندق به­صورت غار مانند و از بخش میانی تا تحتانی در اثر لایه­های سست و شکننده و وجود املاح و عناصر انحلال­پذیر در این بخش و در نتیجه فرو ریختن سقف خندق بوده است. نتایج تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که از عوامل مورد بررسی همگی نقش مهمی در پیشروی خندق داشتند، به­طوری که ضریب همبستگی بین سطح اعتماد 87 تا 92 درصد مشاهده شد. ترسیم نمودارهای پیشروی خندق در مراحل مختلف اندازه­گیری در بعد از وقایع بارندگی نیز نشان داده است که خندق­ها در مراحل دو و سه، گسترش بیشتری نسبت به مرحله اول داشته­اند. هم­چنین، وجود رس در خاک، خندق­های منطقه را تأیید نمود، به طوری­که میزان رس در لایه­های B و C بیشتر از افق A بود که با توجه به خاصیت تورپذیری رس و تشکیل لایه دوگانه سبب دور شدن ذرات رس از یکدیگر و در نتیجه گسترش خندق شد. از نتایج حاصل از تحقیق چنین استنباط شد که شرایط فیزیکی و شیمیایی خاک، پوشش گیاهی و بارندگی در کندن خاک و پیشروی خندق چه از نظر طولی و چه از نظر عرضی مؤثر بوده است.