اثربخشی مداخلات مبتنی بر رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تنظیم هیجان و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی تحت درمان

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران.

2 گروه روانشناسی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران.

doi
10.22038/mjms.2024.27105
چکیده

مقدمه نارسایی کلیوی و درمان‌های طولانی‌مدت آن مانند همودیالیز، فشارهای روانی و هیجانی قابل‌توجهی را بر بیماران تحمیل می‌کند که می‌تواند کیفیت زندگی آنان را کاهش دهد. در این میان، بهره‌گیری از رویکردهای روان‌درمانی نوین می‌تواند به ارتقای سازگاری روانی بیماران کمک کند. هدف پژوهش حاضر ارزیابی اثربخشی مداخلات مبتنی بر رفتاردرمانی دیالکتیکی در ارتقای تنظیم هیجان و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی تحت درمان همودیالیز در شهرستان خوی بود. روش کار روش پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با دو گروه کنترل و آزمایش بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی تحت درمان همودیالیز شهرستان خوی بود که با استفاد از نمونه گیری در دسترس نمونه30 نفری که در دو گروه که هر گروه 15 نفر بود انتخاب شد ابزار پژوهش نیز شامل پرسشنامه تنظیم هیجانی (گروس و جان، 2003) و پرسشنامه کیفیت زندگی 36 سوالی که به صورت پیش آزمون و پس آزمون مورد استفاده قرار گرفت. نتایج یافته‌ها نشان داد مداخلات مبتنی بر رفتاردرمانی دیالکتیکی موجب بهبود معنادار تنظیم هیجان و ارتقای کیفیت زندگی بیماران نسبت به گروه کنترل شد (001/0 p<). نتیجه ­گیری بر اساس یافته‌های این پژوهش، رفتاردرمانی دیالکتیکی می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر در بهبود مهارت‌های تنظیم هیجانی، کاهش آشفتگی‌های روانی و ارتقای کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی مورد استفاده قرار گیرد. به‌کارگیری این روش در مراکز درمانی و توانبخشی می‌تواند نقش مهمی در حمایت روان‌شناختی از بیماران مزمن ایفا کند.