تأثیر سودوموناسهای فلورسنت بر افزایش انحلال ترکیبات روی و بهبود جذب آن توسط لوبیا (Phaseolus vulgaris L.)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه مهندسی علوم خاک، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه مهندسی علوم خاک، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 استادیار گروه مهندسی علوم خاک پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
4 فارغالتحصیل کارشناسی ارشد بیماریشناسی گیاهی از دانشگاه تهران
5 استادیار پژوهش موسسه تحقیقات خاک و آب
6 استادیار پژوهش موسسه تحقیقات خاک و آب
7 استادیار گروه مهندسی علوم خاک، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22092/ijsr.2012.126375چکیده
باکتریهای سودوموناس فلورسنت از مهمترین باکتریهای ریزوسفری محرک رشد گیاه میباشند که از طریق سازوکارهای متعدد میتوانند سبب افزایش رشد و عملکرد گیاهان شوند. در این تحقیق 40 سویه از سودوموناسهای فلورسنت از نظر توان انحلال نمکهای مختلف روی شامل ZnO، ZnS و ZnCO3 مورد ارزیابی قرار گرفتند. سویههای حلکننده روی از نظر صفات محرک رشدی نیز مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که 20 درصد سویههای مورد آزمایش توان انحلال نمکهای ZnCO3 و ZnO را دارا بودند و هیچ یک از سویههای باکتریایی نتوانستند ZnS را به صورت محلول درآورند. تمامی سویههای حلکننده روی توانایی تولید اکسین، سیدروفور و انحلال ترکیبات نامحلول فسفر را در محیط جامد و مایع دارا بودند. در بین سویههای مورد آزمایش تنها سویه 1P توان تولید آنزیم ACC-دآمیناز داشت. آزمایش تولید سیانید هیدروژن نشان داد که در بین 8 سویه تنها GRP3 توانایی تولید سیانید هیدروژن را دارد. تأثیر سویههای منتخب در بهبود جذب روی در یک آزمون گلخانهای مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج حاصله، سویهی 19P به عنوان کارآترین سویه توانست در غلظت 500 میلیگرم در گیلوکرم نمک ZnCO3، غلظت روی را تا 1/50 میلیگرم در کیلوگرم اندام هوایی افزایش دهد. با توجه به آهکی بودن اکثر خاکها در ایران، بخش عمده کودهای محلول روی به صورت غیرقابل استفاده در میآید. استفاده از این باکتریها میتواند در افزایش کارایی کودهای شیمیایی روی در خاک موثر باشد.
