فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از اجرای این تحقیق مقایسه اثرات دو روش کود آبیاری و مصرف خاکی نیتروژن، آهن، منگنز و روی بر تولید گندم و پارامترهای رشد آن بود. این آزمایش با استفاده از پنج خط لوله به صورت آبیاری بارانی سه شاخه­ای در قالب طرح آماری نواری اجرا شد. تیمارها عبارت بودند از: T1 =کود آبیاری در فاصله 3 متری از خط تزریق کود ،  T2= کود آبیاری در فاصله 6 متری از خط تزریق،  T3 = کود آبیاری در فاصله 9 متری از خط تزریق و T4= مصرف خاکی عناصر در فاصله 3 متری از خط لوله آبیاری، T5= مصرف خاکی عناصر در فاصله 6 متری از خط لوله آبیاری و T6= مصرف خاکی عناصر در فاصله 9 متری از خط لوله آبیاری. در روش کود آبیاری، نیتروژن از منبع نیترات آمونیوم و آهن، منگنز و روی از منبع کلاتی به وسیله یک دستگاه ونتوری به خط لوله میانی سیستم تزریق شدند. در روش مصرف خاکی به ترتیب 425، 110، 100 و 20 کیلوگرم در هکتار اوره، سوپر فسفات تریپل، سولفات پتاسیم و سولفات روی در خاک مصرف شدند و با سیستم بارانی آبیاری شدند. مصرف کودها بر اساس آزمون خاک بود. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت نیترات آمونیوم عملکرد کل، عملکرد دانه و وزن هزار دانه افزایش یافت. با مصرف 170 کیلوگرم در هکتار نیترات آمونیوم، بیشترین عملکرد دانه (7623 کیلوگرم در هکتار)، بیشترین وزن هزار دانه (3/36 گرم) و بالاترین میزان پروتئین دانه (4/15درصد) از تیمار کود آبیاری در فاصله 3 متری از خط تزریق کود به دست آمد. نتایج همچنین نشان داد بین میزان نیترات مصرفی در کود اّبیاری و وزن هزار دانه، عملکرد دانه و عملکرد کل همبستگی بالایی وجود داشت. برگپاشی روی و منگنز در مقایسه با مصرف خاکی آن‌ها اثر بخش‌تر بود. بررسی های دقیق‌تری به خصوص از دیدگاه اقتصادی لازم به نظر می رسد.