آموزش در فرهنگ و ادبیات چینی: بازتاب ارزش های آموزشی در ضرب المثل های چینی

نویسندگان

1 گروه زبان چینی، دانشکده ادبیات فارسی و زبان های خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی

doi
10.48308/clls.2025.240094.1354
چکیده

ضرب المثل ها بخش مهمی از فرهنگ و ادبیات چینی را تشکیل می‌دهند و ارزش های بنیادین آن جامعه را منعکس می‌کنند. "آموزش" در فرهنگ چینی جایگاهی والا و ارجمند دارد که در ضرب المثل ها به وضوح دیده می شود. این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی، به بررسی ضرب المثل های چینی مرتبط با "آموزش " و مولفه ها و عناصر ارزشی و کاربردی آن پرداخته است. "گستردگی" ، "عمق" ، " استمرار و پیوستگی " ، " عمل" ، " خودشناسی" ، " فروتنی" و "رابطه معلم و شاگرد" عناصر و ابعادی از "آموزش" هستند که در این مقاله، از زاویه ضرب المثل های رایج در میان مردم، مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته اند. ضرب المثل هایی که موضوعشان "آموزش" است معمولا در گفتار بزرگان تاریخ و فرهنگ چین ریشه دارند. معنای ضرب المثل ها معمولا استعاری است و درک معنی و کاربرد آنها نیازمند شناخت تاریخ و فرهنگ آن جامعه و ملت است. گاهی ضرب المثل ها در گذر زمان معنی اصلی خود را از دست داده و در معنی مخالف مورد استفاده قرار گرفته اند. ضرب المثل ها ی استفاده شده در این ‍‍‍پژوهش از کتاب «فرهنگ ضرب المثل های فارسی به چینی و اصطلاحات چینی به فارسی» انتخاب شده اند.