بررسی محدودیتهای کاربردی توابع توانی در توصیف توزیع اندازه ذرات اولیه خاک
نویسندگان
1 کارشناس ارشد گروه مهندسی علوم خاک دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری گروه مهندسی علوم خاک دانشگاه تهران
3 دانشیار گروه مهندسی علوم خاک دانشگاه تهران
4 دانشیار گروه مهندسی علوم خاک دانشگاه تهران
doi
10.22092/ijsr.2012.126330چکیده
توابع توانی به خصوص مدلهای فرکتالی جرم- پایه، به وفور در توصیف و کمی کردن توزیع اندازه ذرات خاک مورد استفاده قرار گرفتهاند. محققین بسیاری نشان دادهاند که با فرض یکسان بودن جرم مخصوص ذرات در تمام بخشهای اندازهای، نسبت جرم تجمعی ذرات به قطر آنها با مقیاس ثابتی که آن را بعد فرکتالی (D) مینامند، تغییر میکند. اما برخی از گزارشات موجود نیز نشان میدهند که استفاده از این مدلها در توصیف توزیع اندازه ذرات خاک دارای محدودیتهایی میباشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی محدودیتها و ارزیابی دامنه اندازهای قابل کاربرد توابع توانی (دو مدل فرکتالی جرم-پایه) در توصیف توزیع اندازه ذرات خاک انجام شده است. توزیع اندازه ذرات اولیه خاک با روش هیدرومتری در 32 نمونه خاک در 8 کلاس مختلف بافتی تعیین گردید. نتایج برازش مدلها بر دادههای توزیع اندازه ذرات نشان داد که این مدلها دارای توانایی مطلوبی در توصیف کمی تمام دامنه ذرات کوچکتر از 2000 میکرون نیستند (7461/0= R2)، و بهترین محدوده کاربردی آنها در دامنه ذرات کوچکتر از 54 میکرون میباشد (9716/0= R2). این شرایط میتواند کاربرد توابع توانی در توصیف منحنی توزیع اندازه ذرات خاکهای شنی را محدود نماید. بررسیها همچنین نشان دادند که کاربرد مدلهای فرکتالی در خاکهای رسی در محدوده ذرات کوچکتر از 24 میکرون از دقت قابل قبولی برخوردار میباشد. نتایج این پژوهش نشان داد که بیش از 70% تغییرات بعد فرکتالی ذرات به وسیله نسبت مقدار سیلت به رس نمونهها، قابل توجیه است.