الگوی ساختاری خودشکوفایی براساس تفکر خلاق و ادراک توانمندی در دانشجویان با نقش واسطه‌ای توان حل مسئله

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور ، تهران، ایران .

2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/sc.2025.73380.3042
چکیده

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی ساختاری خودشکوفایی براساس تفکر خلاق و ادراک توانمندی در دانشجویان با نقش واسطه‌ای توان حل مسئله انجام شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه پیام نور شهرستان ورامین در سال تحصیلی 1403-1402 بود. حجم نمونه برای مدل یابی معادلات ساختاری 350 نفر برآورد شد. برای جمع‌آوری داده‌های پژوهش از نمونه در دسترس استفاده شد و ابزار پژوهش پرسشنامه‌های استاندارد خودشکوفایی سلیمانی و همکاران (1396)، مهارت تفکر خلاق ویلچ و دوال (2002)، توانمندسازی اسپریتزر (1995) و مهارت حل مسئله کسیدی و لانگ (1996) بود. داده‌های پژوهش در سطح آمار توصیفی محاسبه میانگین و انحراف استاندارد و در سطح آمار استنباطی با استفاده از همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و ایموس نسخه 24 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌های پژوهش نشان داد الگوی ساختاری خودشکوفایی براساس تفکر خلاق و ادراک توانمندی در دانشجویان با نقش واسطه‌ای توان حل مسئله از برازش مناسب برخوردار است. همچنین تفکر خلاق، ادراک توانمندی و توان حل مسئله بر خودشکوفایی دانشجویان اثر مستقیم دارد و توان حل مسئله بر تفکر خلاق و ادراک توانمندی دانشجویان اثر مستقیم دارد. بنابراین با توجه به یافته‌های پژوهش پیشنهاد می‌گردد: عوامل مؤثر بر خودشکوفایی دانشجویان مورد توجه قرار گرفته و در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی ضمن پرورش تفکر خلاق و توانایی حل مسئله در آنان، بر ادراک توانمندی آنان افزوده تا افرادی توانمند برای آینده کشور تربیت شوند.