رابطه بین شکلهای شیمیایی کادمیوم خاک و غلظت آن در دانه گندم در برخی از خاکهای استان خوزستان
نویسندگان
1 دانش آموخته دانشگاه آزاد، واحد علوم و تحقیقات خوزستان، گروه خاکشناسی
2 عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات خاک و آب کشور
3 عضو هیأت علمی گروه خاکشناسی دانشگاه شهیدچمران اهواز
4 عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات خاک و آب کشور
doi
10.22092/ijsr.2013.126413چکیده
در این مطالعه 32 نمونه خاک سطحی (صفر تا 30 سانتیمتر) با خصوصیات فیزیکی و شیمیایی متنوع از نقاط مختلف استان خوزستان برداشته و شکلهای شیمیایی کادمیوم (Cd) به روش عصارهگیری دنبالهای در این خاکها استخراج گردید. پس از انجام مطالعات شکلهای شیمیایی، به منظور بررسی ارتباط بین این شکلها و جذب گیاهی اقدام به کشت گیاه گندم در شرایط گلخانه در خاکهای مورد مطالعه گردید. نتایج نشان داد که بین کادمیوم قابل استخراج با DTPA و قابلیت هدایت الکتریکی (EC) ارتباط معنیداری(r = 0.65, p < 0.01) وجود دارد. از بین شکلهای شیمیائی کادمیوم در خاک شکل محلول+تبادلی کمترین (1/5 درصد) و شکل کربناتی بیشترین (40 درصد) مقدار کادمیوم را به خود اختصاص دادند. شکل کادمیوم محلول+تبادلی همبستگی مثبت و معنیداری با میزان کادمیوم قابل استخراج با DTPA و قابلیت هدایت الکتریکی خاکها نشان داد. شکل کربناتی کادمیوم نیز همبستگی مثبت و معنیداری با درصد رس و میزان کربنات کلسیم فعال خاک نشان داد. بین میزان کادمیوم جذب شده در دانه گندم کشت شده بروی خاکهای مورد مطالعه و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاکها و نیز شکلهای شیمیایی کادمیوم ارتباط معنیداری مشاهده نگردید. در حالیکه ارزیابی توزیع وضعیت مقدار کادمیوم کل در این خاکها و مقایسه آن با حدود ذکر شده در منابع علمی حاکی از آلودگی بیش از نیمی از خاکها (1/53%) به کادمیوم بود، مقایسه این مقادیر با اطلاعات جذب کادمیوم در دانه نسبت به حد مجاز آلودگی ( 1/3% بالاتر از حد مجاز)، نشان داد که مقادیر کادمیوم کل خاک، حداقل برای پیشبینی جذب کادمیوم در دانه گندم شاخص مناسبی نیست.