وجه حماسی در شعر دفاع مقدس با تکیه بر سرودههای محمدرضا عبدالملکیان و عبدالجبار کاکایی
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، دانشیار
2 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اراک
3 دانشجو
doi
10.22103/jrl.2025.24646.3017چکیده
ادبیات پایداری شاخهای از ادبیات معاصر ایران است که با رویدادهای مهم تاریخ معاصر از جمله انقلاب مشروطه، انقلاب اسلامی و هشت سال جنگ تحمیلی گره خورده است. اما بیگمان، هشت سال دفاع مقدس بیشترین و گستردهترین آثار ادبی را در حوزۀ ادبیات پایداری، برای ادبیات فارسی به ارمغان آورده است. بدیهی است که در هر حملهای که به خاک یک کشور میشود؛ مقاومت و دفاع نیز در برابر آن شکل میگیرد. در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، مردم کشورمان جلوههای حماسی گوناگون و عمیقی از این مقاومت و دفاع را پدید آوردند که شرح و توصیف آن در آثار گوناگون هنری و ادبی از جمله شعر آمده است. این اشعار که اغلب وجه و رویکردی حماسی دارند به نام شعر دفاع مقدس شناخته میشوند. در این مقاله نمادهای وجه حماسی و مفاهیم برخاسته از آن در اشعار دفاع مقدس عبدالجبار کاکایی و محمدرضا عبدالملکیان بررسی گردید. عبدالجبار کاکایی و محمدرضا عبدالملکیان در اشعار دفاع مقدس خود افزون بر تشریح و توصیف فضای جبههها و فداکاری مردم و رزمندگان، به تبیین آرمان دفاع مقدس و شهدا نیز پرداختهاند. همچنین در کنار بُعدِ ستایشی، به نکوهش و نقد کسانی پرداختهاند که راه شهدا و آرمان آنان را فراموش کرده و گرفتار امور دنیوی شدهاند. این پرداخت در شعر دفاع مقدس دو شاعر نام برده، با رویکرد حماسی انجام شده است. یعنی ویژگیها و ساختار نوع ادبی حماسه را ندارد اما از منظر درونمایه و سیاق سخن، از وجه حماسی برخوردار است.