جلوه های پایداری در رمان «نام کوچک من بلقیس»
نویسندگان
1 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور ایران، تهران.
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور ایران، تهران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور ایران، تهران.
4 دانشجوی دکتری زبان وادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور تهران جنوب، ایران
5 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیامنور ایران، تهران.
doi
10.22103/jrl.2025.24416.3002چکیده
انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی (ره) در قرن معاصر، دوران جدیدی را در حوزه ادبیات پایداری در کشور، به وجود آورد. این انقلاب که بر آموزههای مکتبی، دینی، آیینی و توانمندیهای مردم تکیه داشت، بدون بهرهگیری از کمک و مساعدت قدرتهای آن زمان، فضای جدیدی را بر این کشور حاکم کرد، که در بین انقلابهای جهان معاصر بیسابقه بود؛ و توانست با ایجاد گفتمانهای مقاومت و پایداری در برابر قدرتهای زورمدار و ستمپیشه با الهام از اندیشههای ناب مکتب نبوی (ص) و ائمۀ اطهار (ع) و در رأس آنها مکتب عاشورا، حرف تازهای در سطح جهان به گوش مردم آزادیخواه و جوامع ضد استبداد برساند. در این راستا، سخنوران با الهام از تمام ویژگیها ادبیات پایداری سعی داشتهاند در این نوع ادبی، آثار قابلتوجّهی از خود به یادگار بگذارند و یا در دل نوشتههای خود، از دفاع مقدّس وجانفشانیهای زنان و مردان مبارز بنویسند و به این مهم، بپردازند. از جملۀ این سخنوران، خانم بلقیس سلیمانی است که در بیشتر آثار خود، به موضوع ادبیات پایداری پرداخته است و از روحیۀ انقلابی مردم زادگاهش - شهرستان رابر- و از تلاش و سهم مردم آن سامان، در پیروزی انقلاب اسلامی و دفاع مقدّس برای نسلهای آینده نوشته است و موضوع موردنظر در رمان نام کوچک من بلقیس ، به صورت توصیفی- تحلیلی بررسی شده است.