پهنه‌بندی شوری خاک با استفاده از تکنیک زمین‌آمار و دستگاه القاءگر الکترومغناطیس در منطقه اردکان

نویسندگان

1 گروه مهندسی علوم خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

2 عضو هیأت علمی مرکز ملی شوری یزد

3 گروه مهندسی علوم خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

4 گروه مهندسی ماشین‌آلات، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهراندانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

5 گروه مهندسی علوم خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

6 کارشناس مرکز ملی شوری یزد

doi
10.22092/ijsr.2013.126441
چکیده

تهیه نقشه دقیق از تغییرات مکانی خاک­های شور و سدیمی، اولین گام برای مدیریت بهینه این خاک­ها می­باشد. لذا، در این تحقیق، برای تهیه نقشه شوری 78000 هکتار از اراضی منطقه اردکان، اقدام به نمونه­برداری از 151 پروفیل انتخاب شده بر اساس روش هایپرکیوب شد. به­منظور پیش­بینی پراکنش مکانی شوری خاک در عمق­های 30-0 و 100-0 سانتی­متری، از روش­ کریجینگ و کوکریجینگ استفاده شد. متغیرهای کمکی مورد استفاده در روش کوکریجینگ شامل داده­های تصویر ماهواره­ای +ETM، پارامترهای اراضی و قرائت­های افقی-عمودی دستگاه القاء­گرمغناطیسیمی­باشد. با استفاده از روش ارزیابی متقابل و استفاده از معیارهای ریشه ­مربعات خطا و میانگین خطا، روش مناسب­ میان­یابی انتخاب شد. نتایج نشان داد که برای پهنه­بندی شوری خاک، روش­ کوکریجینگ با متغیر کمکی هدایت­گر الکترومغناطیسی دارای دقت مناسب­تری می­باشد. دقت روش کوکریجینگ، بر اساس معیارهای ریشه ­مربعات خطا و میانگین خطا در عمق 30-0 سانتی­متری به ترتیب 1/69 ، 55/30 و در عمق 100-0 سانتی­متری به ترتیب 8/48، 41/20 است. نقشه­های نهایی شوری خاک همچنین نشان دادند که بیشترین مقدار تجمع نمک در قسمت شمالی منطقه و کمترین میزان شوری در مناطق مرتفع­تر می­باشد که این مسئله به علت حالت شکل محدب منطقه مورد مطالعه می­باشد که باعث حرکت املاح و در نهایت تجمع نمک در نواحی شمالی می­شود.