تیپ شناسی شخصیّت در سه گانة نمایشی «خاکِ شیرین» از حامد مکمّلی (بر مبنای الگوی انیاگرام)
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22103/jrl.2025.24393.3000چکیده
شخصیّت به عنوان اساسیترین رکن نمایشنامه، انگارهای پیچیده است که درک آن، متضمّن فهم یک کنش کامل و مستقل است و جز با تحلیل نشانههای کلامی، رفتاری و فیزیکی امکانپذیر نیست. انیاگرام جدیدترین الگوی شناخت شخصیّت در روانشناسی نوین است که به مدد آن میتوان تیپ شخصیتی هر فرد را از میان الگوهای نُهگانه بازشناخت. تئاتر دفاع مقدّس به دلیل ماهیّت منحصربهفرد جنگ ایران و عراق، گونهای متمایز از نمایشهای جهان است و توجّه صحیح به چگونگی پرداخت شخصیّت خواهدتوانست جهانیان را متوجّه آرمانهای متفاوت این نبرد کند. کتاب خاکِ شیرین مشتمل بر سه نمایشنامة «این عکسی که میماند، کمین ژاله، و خاک شیرین» از حامد مکمّلی، در زمرۀ آثاری است که به دلیل تسلّط نویسنده بر بازیگری و کارگردانی، موفّق به کسب جوایز متعدّد در حوزة ادبیّات دفاع مقدّس شده است. پژوهش حاضر، به شیوة توصیفیـ تحلیلی، چهارده شخصیّت این سه نمایشنامه را از منظر انیاگرام کاویده است. حاصل آنکه مکمّلی برای الگوسازی، از دو شخصیّت فرمانده و معلّم در تیپ کمالگرا استفاده کرده است و غالب شهدا را نیز با این بال تقویت کرده، امّا برای باورپذیری بیشتر، تیپ ریاستمآب را برای بیشتر شخصیّتها برگزیده که بروز آن در نیروهای دو جبهه متفاوت است. به دلیل درونمایة جنگی و فضای بحرانی،کنش اغلب شخصیتها با خود واقعیشان در تعارض است و با بالاترین درصد در سهگانة غریزهگرا جایگرفتهاند. فراوانی بسیار زیاد بال آرامشی، نشانگر آن است که در این نمایشنامه، دفاع مقدّس باعث تهذیب و تعالی اخلاقیِ اشخاصِ آن شده است. نیمی از شخصیّتها نیز در سالمترین سطح سلامت روان، ایفای نقش میکنند. مکمّلی برای باورپذیری بیشتر در حد امکان کوشیده تا شخصیّتهای نمایش، پیش و پس از جنگ همسو باشند.