تلاقی تاریخ نگاری و نو تاریخ گرایی، تآثیر متقابل تاریخ و ادبیات : چرخش دیالکتیکی قدرت – دانش فوکویی در شعر "زمانی در رم" اثر ماری ایونز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات انگلیسی دانشکده زبان های خارجی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
2 استادیار زبان و ادبیات انگلیسی ،گروه زبان انگلیسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه خاتم، تهران، ایران
doi
10.48308/clls.2024.234727.1234چکیده
پل میشل فوکو ( 1926- 1984)، جامعه شناس و فیلسوف برجسته فرانسوی در اواخر قرن بیستم، در اثری مشهور با عنوان قدرت و دانش : مصاحبههای منتخب و نوشتههای دیگر( 1980) تئوری بحث برانگیزی را مطرح کرد و در آن به جابجایی دانش و قدرت و اهمیت بررسی آن اشاره نمود. در مدل پیشنهادی فوکو قدرت در واقع چرخش نا آشکارا و فراگیر دانش مابین طرفهای گفتمانی است. از سویی، هیدن وایت ( 1928- 2018) در بررسی رخدادها تاکید بر تفحص در علل و عوامل رویدادها دارد چرا که تاریخ فرا تر از ثبت خطی اتفاقات است.در این مقاله، نشان داده می شود که چگونه تلاقی و تعمق در روابط علت –معلولی از دیدگاه تاریخ نگاری به تفویض قدرت- دانش فوکویی معنا میبخشد.همچنین حرکت دیالیکتیکی قدرت- دانش فوکویی درشعر "زمانی در رم" اثری از شاعرآفریقایی-آمریکایی، ماری ایونز (1919- 2017) بازنمایی خواهد شد. در نظریه فوکو قدرت حرکت سلسله مراتبی نداشته بلکه از طریق رد و بدل شدن دانستهها در جامعه به گردش در می آید بر خلاف باور عام، زیر دست با ابراز ایستایی یا مقاومت نشان میدهد که موقعیت برتر لزوما در دست زبر دست نیست بلکه از آن طرفیاست که از دانش بیشتر و کافی بهره مند است. پژوهش حاضر با بهره گیری از روش تحلیلی- توصیفی موجبات تسهیل گرد آوری اطلاعات و ارایه ادله را فراهم نموده است.