تحلیل مؤلفه‌ های ادبیات مقاومت در آثار شاعران و نویسندگان سوری

نویسندگان

1 مدرس زبان و ادبیات فارسی

doi
10.22103/jrl.2024.4642
چکیده

ادبیات مقاومت که ریشه در جهان عرب هم دارد‌، امروز به یکی از تأثیرگذارترین گونه‌های ادبی تبدیل‌شده است،‌ ترسیم مبارزات و رشادت‌های یک ملت در برابر بی‌عدالتی‌ها و ستم بیدادگران، یکی از درون‌مایه‌های شعر و نثر عربی از گذشته تاکنون است که در دوره‌های مختلف حیات شعر و نثر عربی، جلوه و نمود خاصی به خود گرفته است. در دورۀ معاصر که اغلب کشورهای عربی به‌نوعی زیر کنترل شدید استعمار و استعمارگران به سر می‌بردند، یکی از دغدغه‌های اصلی برخی شاعران و نویسندگان، مبارزه با این بیدادگری‌ها و ترسیم مبارزات و رشادت‌های مردم است؛ ازین‌رو، آن‌ها با قلم خویش به مبارزه برخاستند و اشعار و نوشته‌های خود را در خدمت مبارزات ملت خویش قراردادند.این پژوهش از نوع کیفی و به شیوة تحلیلی، اصول و مبانی نظری ادبیات مقاومت را در آثار شاعران و نویسندگان سوری بررسی می‌کند.از مهم‌ترین کسانی که در زمینۀ ادبیات مقاومت و پایداری در کشور سوریه قلم‌فرسایی کرده‌اند؛ می‌توان به غسان کنفانی، نزارقبانی،‌ غادة السمان، محمد ماغوط، آدونیس، بدیع صقور، سلیم برکات و... اشاره کرد.یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که نویسندگان و شاعران ادبیات مقاومت سوری، رنج‌ها و آلام دوران کودکی و بزرگ‌سالی در آوارگی و اخراج از وطن، آمال و آرزوهای بر بادرفته، خفقان و استبداد، وطن‌دوستی، فلسطین، قدس، تعهد ملّی و محبت کشورهای عربی و مسألة فلسطین، نیروهای امنیتی و بازجویی را در آثار خود به تصویر کشیده‌اند و نبرد و پایداری را تنها راه‌حل مسئلۀ سوریه می‌دانند و آزادی و آزادگی را بهترین موهبت برای همۀ افراد بشر در همة اعصار و قرون برمی‌شمارند.