اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر انعطاف‌پذیری ‌شناختی و تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نایین ، نایین، ایران.

doi
10.30473/sc.2024.70750.2962
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر انعطاف‌پذیری ‌‌شناختی و تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی انجام شده است. این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی بود که بر روی نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی شهر شهرکرد انجام شد. تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل به‌صورت تصادفی گمارده شدند. هر دو گروه پرسش‌نامه تنظیم شناختی هیجان (گرانسفکی و کرایج، ۲۰۰۶) و پرسش‌نامه انعطاف‌پذیری ‌شناختی (دنیس و وندروال، ۲۰۱۰) را به‌عنوان پیش‌آزمون تکمیل نمودند و پس از آموزش ۸ جلسه‌ای درمان متمرکز بر هیجان به گروه آزمایش، دو گروه مجدداً به پرسشنامه‌های فوق به‌عنوان پس‌آزمون پاسخ دادند نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد بین گروه آزمایش و گروه گواه ازلحاظ انعطاف‌پذیری ‌شناختی تفاوت معنی‌داری وجود دارد (0001/0p< و 16/25 F). و درمان متمرکز بر هیجان موجب افزایش نمرات انعطاف‌پذیری ‌شناختی در گروه آزمایش شده است. همچنین نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه گواه ازلحاظ تنظیم شناختی هیجان تفاوت معنی‌داری وجود دارد (0001/0p< و 85/52 F) و درمان متمرکز بر هیجان موجب افزایش نمرات تنظیم شناختی هیجان در گروه آزمایش شده است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که درمان متمرکز بر هیجان بر تنظیم شناختی هیجان و انعطاف‌پذیری ‌شناختی اثر دارد؛ لذا می‌توان از این مداخله در جهت بالا بردن انعطاف پذیری شناختی و تنظیم شناختی هیجان در دانش‌آموزان دارای اضطراب اجتماعی استفاده کرد.