بررسی شیوع اختلالات روانی در اعضای خانواده متوفیان کووید-19 در شهر سنندج، ایران، در سال 1400-1399
نویسندگان
1 دکترای تخصصی روانپزشکی، دانشیار روانپزشکی ، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
2 دکترای عمومی پزشکی، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
3 فلوشیپ سایکوسوماتیک، دکترای تخصصی روانپزشکی، استادیار روانپزشکی، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. (نویسنده ی مسئول)
4 دکترای عمومی پزشکی، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
5 دانشیار اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات کبد و گوارش، پژوهشکده توسعه بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
doi
10.22038/mjms.2024.74708.4403چکیده
زمینه و هدف: بیماری پاندمی (عالمگیر) کروناویروس 2019 (COVID-19) یک رویداد تهدید کننده و بالقوه آسیب زا است که باعث ایجاد مشکلات روانشناختی در بین جوامع می شود. تاکنون، مطالعات کمی تأثیر روانی مرگهای ناشی از کووید-19 را بر سلامت روان افراد داغدیده ارزیابی کردهاند. این مطالعه با هدف بررسی سلامت روان افرادی که عزیزان خود را در طی همه گیری کووید-19 در شهر سنندج از دست دادند، انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی) بر روی اعضای خانواده بیماران مبتلا به کووید-19 فوت شده ساکن شهر سنندج در سالهای 1399 تا 1340 انجام شد. در مجموع 405 نفر پس از اخذ رضایت آگاهانه، چک لیست علائم 90 (SCL-90) را به صورت بدون نام تکمیل و وارد مطالعه شدند.یافته ها: میانگین (انحراف معیار) سنی افراد شرکت کننده در مطالعه 31/8 ± 87/39 سال بود. اکثر شرکت کنندگان (76.8٪) علائم خفیف تا متوسط را گزارش کردند، در حالی که 5.4٪ علائم شدید و 17.8٪ هیچ مشکل سلامت روانی را گزارش نکردند. بعد افسردگی در مادران، دختران و خواهران متوفی و درصد اختلال در بعد وسواس فکری اجباری و پارانوئید به ترتیب در زنان و افراد بیکار بیشتر بود.نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد که مرگ های ناشی از بیماری کووید-19 بر سلامت روان بستگان تأثیر منفی داشته و با توجه به اثرات روانی احتمالی درازمدت این همه گیری، برنامه ریزی برای بهبود سلامت روان در گروه های آسیب پذیر باید برای دوران پس از کووید-19 در نظر گرفته شود.
