نقش والدین در رفع مشکلات آموزشی و تربیتی مجازی کودکان مقطع ابتدایی در دوران کرونا.

نویسندگان

1 دانشیار گروه مشاوره، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران

2 دانشجوی دکتری گروه مشاوره، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران

3 دانشیار گروه روانشناسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران(نویسنده مسئول)

doi
10.22038/mjms.2024.80430.4640
چکیده

پژوهش حاضر، در صدد پاسخگویی به نقش والدین فرزندان مقطع ابتدایی از مسائل آموزشی و تربیتی فرزندانشان در دوران کروناست و تدابیرشان در رفع مشکلات آموزشی و تربیتی مجازی کودکان ابتدایی در دوران کرونا را بررسی می‌کند. پژوهش حاضر با هدف دریافت تجارب زیسته والدین از مسائل آموزشی و تربیتی و حمایتشان از یادگیری فرزندان در دوره قرنطینه کرونا انجام شد و به طور خاص به پرسش‌های زیر رسیدگی کرد: «والدین کودکان دبستانی چگونه مسائل آموزشی و تربیتی فرزندان خود را در خانه و تعطیلی مدارس و محدودیت‌های دوران کرونا تجربه کردند؟ سؤالات کلی با سؤالات هدفمندتری در رابطه با چالش‌های آموزش مجازی، راهنمایی، مسئولیت‌های یادگیری، ارتباط با مدرسه، درک و پیشرفت فرزندشان دنبال شد. با عبارت «در مورد تجربه خود در این زمینه صحبت کنید» شروع و با هدایت و توجه به مشارکت فرد در جهت موارد مطرح شده گام برداشته‌شد و شرکت کننده را ترغیب می‌‌نمود تا نظرات و تجربیاتش را بیان و به توصیف دانسته‌ها و عملکردش بپردازند. از آنجا که زبان نگارش گزارش‌های کیفی باید منطبق به زبان افراد درگیر باشد، پژوهشگر سعی نموده در ارایه مطالب مصاحبه شوندگان وفادار بماند. نتایج نشان داد، برخی از مادران از لحاظ روحی حس خوبی از تعطیلی مدارس در دوران کرونا تجربه نکرده‌ بودند. ویژگی‌های روانی افراد نقش حساسی در پیش‌بینی تجارب دوران کرونا دارد. والدین توجه به مسائل آموزشی و تربیتی فرزندانشان را مستقیماً عاملی اثرگذار بر فرآیند ارتباطی با فرزندانشان گزارش کردند.