تمثلات أنواع التبئیر فی الروایة العربیة المعاصرة علی ضوء نظریة جیرار جینیت (روایة دفاتر الوراق لجلال برجس نموذجا)

نویسندگان

1 گروه زبان عربی دانشگاه اصفهان

2 گروه عربی دانشکده زبان های خارجی دانشگاه اصفهان

3 دانشگاه اصفهان، دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی

doi
10.30479/lm.2024.19749.3666
چکیده

کانونی سازی یکی از ویژگی‌های زاویه دید در روایت است که بر اساس گفتار، واکنش عاطفی و کنش شخصیت‌ها تعریف می‌شود. ژرار ژنت نظریه‌پرداز و منتقد ساختارگرای فرانسوی توانست تقسیم‌بندی جدیدی را در این زمینه ارائه نماید. وی زاویه دید و زمان را به‌عنوان دو مقوله مهم در روایت مطرح می‌کند تا این مقوله را اثبات کند که چه کسی روایت می‌کند؟ و داستان از زاویه دید چه کسی بیان می‌شود؟ و البته گسستگی زمان حاکم بر این طیف روایتی موجب شده است که روایت داستان در مواضع مختلف توسط راویان متعدد و از زاویه‌های گوناگون روایت شود و لذا فرم و شکل غالب زاویه دید در آن برخلاف داستان‌های کلاسیک، پیوسته در نوسان و تغییر است. این پژوهش بر اساس روش تحلیلی_ توصیفی سعی دارد شیوه‌های کانونی سازی در رمان دفاتر الوراق اثر جلال برجس را بررسی نماید. بر اساس نتایج این پژوهش، انتقال انواع کانونی سازی میان شخصیت‌های اصلی رمان، در راستای ایجاد انگیزه، پرسش و ابهام در ذهن مخاطب و افزایش معلومات وی از جهان درونی راویان مشاهده می‌شود.