بررسی اثر جهتگیری غالبیت اجتماعی بر تصمیمگیری در شرایط عدماطمینان: یک مطالعهی ERP
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم اعصاب شناختی، گروه علوم اعصاب شناختی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز ، ایران .
2 استاد گروه روانپزشکی و رواندرمانی، سلامت روان زنان و عملکرد مغز، مرکز توبینگن برای سلامت روان، دانشگاه توبینگن، توبینگن، آلمان.
3 استادیار، پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه علوم اعصاب شناختی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران .
5 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.30473/sc.2024.72195.3007چکیده
جهتگیری غالبیت اجتماعی، که نشاندهنده تمایل فرد به پذیرش سلسلهمراتب اجتماعی و برتری برخی گروهها بر دیگران است، میتواند بر نحوه تصمیمگیری افراد در شرایط پیچیده و نامشخص تأثیر گذارد. این پژوهش با هدف بررسی الگوهای عصبی و رفتاری مرتبط با تصمیمگیری تحت شرایط عدماطمینان در افراد با جهتگیری غالبیت اجتماعی مختلف انجام شده است. محققان با مطالعهی فعالیت مغز 30 دانشجو، این موضوع را بررسی کردند. شرکتکنندگان در شرایط انتظار و عدم قطعیت، بازخوردهای مثبت و منفی دریافت کردند، در حالی که فعالیت مغز آنها با الکتروانسفالوگرافی (EEG) ثبت میشد. به طور خاص، ویژگیهای مرتبط با مؤلفهی N2 (دامنه و زمان تاخیر ) بررسی شد. نتایج رفتاری نشان داد که افراد با جهتگیری غالبیت اجتماعی بالا، در مقایسه با گروهی که جهتگیری غالبیت اجتماعی پایینی داشتند، زمان واکنش سریعتری از خود نشان دادند، به ویژه در شرایطی که نتایج تصمیمات به طور قطعی مشخص نبود. همچنین، گروه دارای جهتگیری غالبیت اجتماعی بالا میانگین دامنه N2 بزرگتری نسبت به گروه دارای جهتگیری غالبیت اجتماعی پایین داشتند. این یافتهها حاکی از آن است که سرعت تصمیمگیری در شرایط عدماطمینان، میتواند به عنوان یک شاخص زیستی بالقوه برای تمایلات فردی به تسلط اجتماعی تلقی شود. این کشف، علاوه بر تأیید ارتباط بین جهتگیری غالبیت اجتماعی و فرایندهای تصمیمگیری، میتواند در حوزههای مختلفی از جمله طراحی سیستمهای تصمیمگیری مبتنی بر هوش مصنوعی و توسعه استراتژیهای مدیریت رفتار اجتماعی کاربرد داشته باشد.