اثربخشی آموزش حل مسئله و آموزش صبر بر خودکارآمدی تحصیلی
نویسندگان
1 دانشیار روانشناسی تربیتی، بخش روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، ایران
2 کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 استادیار، گروه آموزش روان شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.30473/sc.2023.67119.2855چکیده
مقدمه: هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش حلمسئله و آموزش صبر بر خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان بود. روش: طرح پژوهش شبه آزمایشی و از نوع پس آزمون با گروه کنترل بود. برای انتخاب شرکتکنندگان از روش نمونهگیری در دسترس استفاده شد، به این صورت که ابتدا از بین مدارس شهرستان ابرکوه به روش در دسترس سه مدرسه انتخاب شد و دانشآموزان کلاس ششم این مدارس با انتصاب تصادفی در سه گروه آموزش حلمسئله، آموزش صبر و گروه کنترل قرار گرفتند (هر گروه 30 نفر). برای گردآوری دادهها از پرسشنامهی خودکارآمدی تحصیلی استفاده شد. در این پژوهش آموزش صبر و آموزش حلمسئله در گروههای آزمایش اجرا گردید. دادههای حاصله به روش تحلیل واریانس یک متغیره (ANOVA) مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که آموزش حل مسئله و آموزش صبر بر خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان تأثیر دارد. به علاوه آموزش صبر در مقایسه با آموزش حلمسئله بر مؤلفهی بافت خودکارآمدی تحصیلی تأثیر بیشتری داشته است. نتیجهگیری: براساس این یافته میتوان بیان کرد که آموزش حلمسئله و آموزش صبر به دانشآموزان کمک میکند به مسائل خود بیندیشند؛ راهحلهای مختلفی برای آنها بیابند و با انتخاب بهترین راه حل، به حل مسائل خود مبادرت ورزند. علاوه بر این، دانشآموزان یاد میگیرند که با مسائل و مشکلات خود بهگونهای برخورد کنند که دچار اضطراب نشوند و با شکستهای احتمالی و استرسها و بحرانها بتوانند سلامت روان خود را حفظ کنند و با خودکارآمدی، عملکرد تحصیلی خویش را ارتقا بخشند.
