فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه هیدروکربن­های نفتی از منابع آلاینده محیط زیست محسوب می­شوند. یکی از راه­کارهای مؤثر در پالایش خاک­های آلوده استفاده از روش زمین­پالایی بوده که از طریق ایجاد شرایط بهینه برای فعالیت ریز­جانداران هوازی در خاک، سبب پاکسازی خاک می­شود. استفاده از مواد نفتی در حفاری چاه­های نفت سبب افزایش آلودگی خاک در استان خوزستان گردیده است. بنابراین در این پژوهش با اعمال روش­هایی سعی بر کاهش آلودگی نفتی خاک گردید. بر این اساس، این پژوهش در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار شاهد (خاک آلوده به گل پایه روغنی حفاری)، هم­زدن روزانه یکبار (1O) و هم زدن چهار روز یکبار (2O) در سه تکرار برای بررسی روند تغییرات شاخص­های مورد مطالعه در بازه­های زمانی 2، 5 و 10 هفته پس از اعمال تیمارها اجرا شد. نتایج نشان داد که اثر تیمار­های زمین پالایی (2O و 1O) سبب افزایش معنی­دار میزان تنفس میکروبی نسبت به تیمار شاهد گردید (05/0p<). به­طوری که میزان غلظت کربن تولید شده (دی­اکسید­کربن) طی فرآیند تنفس میکروبی در روش­های 2O و 1O به ترتیب 20 و 16 درصد بیشتر از نمونه شاهد بود. همچنین، غلظت کل هیدروکربن­های نفتی (TPHs) در تیمار بهم زدن روزانه (1O) و بهم زدن چهار روز یکبار (2O) به ترتیب به­میزان 7/7 و 7/11 درصد نسبت به شاهد کاهش یافتند هرچند که اختلاف آماری بین تیمارها وجود نداشت. بیشترین میزان کاهش هیدروکربن­های نفتی اشباع در ترکیبات 22-18 کربنی در تیمار بهم زدن چهار روز یکبار بدست آمد که اختلاف معنی­داری با سایر تیمارها داشت (05/0p<). لذا، اعمال روش زمین­پالاییجهت بهینه­سازی فعالیت ریز جانداران خاک نقش مؤثری در افزایش فعالیت آنها و کاهش غلظت آلاینده­های نفتی در خاک داشته است. بنابراین، زمین­پالایی با توجه به قابل اجرا بودن و عدم نیاز به امکانات خاص می­تواند به عنوان روشی مؤثر و باصرفه اقتصادی جهت پالایش آلاینده­های نفتی مورد توجه قرار گیرد.