تأثیر ترکیب سرمایه انسانی بر رشد منطقه ای اقتصاد ایران: رویکرد داده های تابلویی پویای فضایی

نویسندگان

1 استادیار، بخش اقتصاد، دانشگاه شیراز

2 دانشیار، بخش اقتصاد، دانشگاه شیراز

3 کارشناس ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه شیراز

doi
10.22054/ijer.2016.7041
چکیده

سرمایه انسانی نه فقط عامل مهمی در تعیین رشد اقتصاد کشورهاست، بلکه در تعیین رشد مناطق نیز مهم است. هدف مقاله حاضر، تحلیل تأثیر ترکیب سرمایه انسانی بر رشد اقتصادی در استان­های ایران طی دوره  زمانی1390- 1380 بوده که برای این منظور از روش داده­های تابلویی پویای فضایی  استفاده شده است. نتایج حاصل از برآورد حاکی از آن است که متغیر متوسط سال­های تحصیل دانشگاه و قبل از دانشگاه، دارای اثر مثبت و به لحاظ آماری معنادار بر رشد اقتصادی است. متغیر ساختار سرمایه انسانی بر رشد اقتصادی  استان­ها تأثیر مثبت دارد که به لحاظ آماری نیز معنادار بوده و توان دوم این متغیر دارای تأثیر منفی و معنادار است که نشان می­دهد، یک ارتباط Uوارون بین ساختار سرمایه انسانی و رشد اقتصادی در  استان­ها برقرار است. به این معنا که در سطوح پایین ساختار سرمایه انسانی، با افزایش ساختار سرمایه انسانی رشد افزایش می‌یابد، اما بعد از عبور از یک نقطه بحرانی، ساختار سرمایه ­انسانی­ تأثیری منفی بر رشد دارد.