حساسیت منابع خاک به تخریب ناشی از فعالیت‌های انسانی در دشت ابهر- خرم‌دره بر مبنای تلفیق روش‌های ژئوپدولوژیک و گلاسود

نویسندگان

1 دانش آموخته مقطع دکتری گروه تخصصی خاک‌شناسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران

2 دانشیار پژوهش و عضو هیأت علمی گروه تخصصی خاک‌شناسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران

3 دانشیار پژوهش و عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات خاک و آب، کرج

4 استاد و عضو هیأت علمی گروه تخصصی خاک‌شناسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران

doi
10.22092/ijsr.2011.126480
چکیده

این تحقیق به منظور بررسی وضعیت تخریب خاک در جنوب شرقی استان زنجان انجام شد. نقشه ژئوپدولوژیک منطقه مورد مطالعه با تلفیق لایه­های اطلاعاتی شامل اطلاعات لیتولوژیک، ژئومورفیک و پدولوژیک در محیط سامانه اطلاعات جغرافیائی ایلویس تهیه شد. اطلاعات حاصل از نقشه ژئوپدولوژیک و لایه­های اطلاعاتی مستخرج از نقشه­های خاک­شناسی و طبقه­بندی اراضی به عنوان اطلاعات ورودی در روش گلاسود به­کار برده شد و نقشه حساسیت خاک به تخریب تهیه شد. روش تهیه نقشه تخریب خاک تهیه شده در این تحقیق، رویکردی نوین در تفسیر و کاربرد اطلاعات موجود در نقشه­های خاک­شناسی برای تخمین تخریب خاک است. نتایج به­دست آمده نشان داد که تنها کمتر از 14درصد از اراضی مطالعه شده دارای حساسیت کم به تخریب هستند و در شرایط فعلی نیاز به اعمال مدیریت خاصی ندارند ولی در بقیه اراضی مطالعه شده تخریب خاک با درجات مختلف وجود دارد. از مجموع45500 هکتار اراضی منطقه مطالعاتی بیش از 6000 هکتار از نظر حساسیت به تخریب در گروه خاک­های با حساسیت کم، 16400 هکتار در گروه خاک­های با حساسیت متوسط و 16650 هکتار در گروه خاک­های با حساسیت زیاد قرار گرفت که به تناسب درجه حساسیتشان به تخریب، لازم است اقدامات ضروری برای کنترل تخریب انجام شود.