اثر عدم اطمینان درباره افراد بر همنوایی با رفتار جامعه پسند و نقش تعدیل‌کننده جنسیت و نیاز به بندش

نویسندگان

1 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 کارشناسی ارشد روانشناسی شناختی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 استادیار پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.30473/sc.2024.69780.2940
چکیده

هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثر عدم اطمینان درباره افراد بر همنوایی با رفتار جامعه‏پسند و نقش تعدیل کننده جنسیت و نیاز به بندش انجام گرفته است. روش: جامعه آماری این پژوهش شامل زنان و مردان 20 تا 40 سال بود که از آن تعداد 120 آزمودنی به روش نمونه‏گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها تکلیفی مبتنی بر رایانه به شکل یک بازی سودآور با استفاده از نرم افزار سایکوپای طراحی گردید تا میزان رفتار جامعه‏پسند آنها در شرایط مختلف مواجهه با محرک مبهم بررسی شود. همچنین از فرم کوتاه پرسشنامه نیاز به بندش ریس و پیلاتی (2020) نیز استفاده شد. داده‏ها با روش مدل‌های آمیخته و در نرم-افزار R مدل‏سازی شد. یافته‌ها: در مدل‏یابی حاصل از نتایج پژوهش، مطلوب‏ترین مدل نشان داد که مواجهه با محرک مبهم با ضریب 84/0 و متغیر نیاز به بندش با ضریب 54/0 موجب افزایش رفتار همنوایی در بروز رفتار جامعه‏پسند شده‏اند و نیاز به بندش نقش تعدیل‏کننده دارد. همچنین جنسیت در مدل مطلوب وارد نشده و اثر آن معنادار نبود. نتیجه‏گیری: نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که مواجهه با شرایط مبهم موجب افزایش همنوایی بروز رفتار جامعه‏پسند می‏نماید و نیاز به بندش این امر را افزایش می‏دهد اما جنسیت نقشی در این اثر ندارد.