بررسی مؤلفههای ادبیات پایداری در آثار میرزاآقاخان کرمانی (تعهد ادبی، وطندوستی، استبدادستیزی)
نویسندگان
1 کارشناش ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 استاد یار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان ، ایران
doi
10.22103/jrl.2023.3749چکیده
ادبیات پایداری، بیانگر تاریخ استقامت و رویارویی ملتها در حوادث گوناگون تاریخی است. ملت ایران نیز در تاریخ پر فراز و نشیب خود مراحل گوناگونی را پشت سر گذاشته که در آثار شاعران و نویسندگان آن بازتاب یافتهاست. یکی از کسانی که در آثارش بنمایهها و مؤلفههای پایداری وجود دارد، میرزاآقاخان کرمانی، شاعر، نویسنده و منتقد ادبی اواخر دورۀ قاجاریه است. هدف این مقاله شناسایی آن مؤلفههای در آثار او میباشد و پرسش اصلی نیز پیرامون آنها طرح گردیده است. در فرضیۀ عنوان شده مؤلفههای ادبیات پایداری چون تعهد ادبی، وطندوستی و استبدادستیزی در آثار میرزاآقاخان کرمانی قابل شناسایی است. روش جمعآوری اطلاعات، کتابخانهای بوده و از روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی بهره گرفته شده است. از پژوهش حاضر، این نتیجه به دست آمد که میرزاآقاخان کرمانی به رسالت قلم و وظیفۀ نویسندگان برای آگاهیبخشی به مردم معتقد بوده؛ همچنین با بیان وطندوستی خود ـ جدا از ایدههای ملیگرایانه- در صدد تشویق مردم ایران برای بازیابی هویتی خود و حرکت به سمت توسعه بوده و مبارزۀ بیامانی با استبداد و مظاهر ظلم داشته است.