تصمیمگیری بر اساس الگوریتم ژنتیک برای انتخاب گیاه مناسب به منظور گیاهپالایی خاکهای آلوده به نفت
نویسندگان
1 دانشیار گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
2 دانشیار گروه کنترل دانشکده برق دانشگاه صنعتی اصفهان
3 دانشجوی دکتری گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
4 استاد گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
10.22092/ijsr.2011.126465چکیده
الگوریتم ژنتیک یک روش جستجوی مؤثر در فضاهای وسیع و بزرگ بر اساس ژنها و کروموزومها میباشد که در نهایت منجر به جهتگیری به سمت یافتن پاسخ بهینه در میان سایر پاسخهای ممکن میشود. در این پژوهش انتخاب مناسبترین گیاه و سطح اختلاط خاک آلوده به ترکیبات نفتی با خاک غیر آلوده (سطوح 1به1 و 3به1، خاک آلوده: خاک غیر آلوده) برای گیاهپالایی خاکهای آلوده به نفت اطراف پالایشگاه تهران از طریق بهینهسازی به روش الگوریتم ژنتیک با روش آمار کلاسیک مقایسه شد. نتایج حاصل از انتخاب گیاهان مناسب از میان هفت گیاه مورد بررسی (اگروپایرون، فسکیو، پوکسنلیا، آفتابگردان، شبدر، کلزا و گلرنگ) در بخش مطالعات قابلیت رشد بر اساس روش آمار کلاسیک نشان داد که در هر دو سطح آلودگی 1 به 1 و 3 به 1 گیاهان اگروپایرون، فسکیو و پوکسنلیا انتخابی بهینه از میان سایر انتخابهای ممکن بود. این درحالیست که در روش الگوریتم ژنتیک، انتخاب 4 گیاه اگروپایرون، فسکیو، آفتابگردان و گلرنگ مناسبترین پاسخ بود. از سوی دیگر در مطالعات گیاهپالایی، اگروپایرون و فسکیو گیاهان مناسب جهت پالایش آلایندههای نفتی از خاک به روش آمار کلاسیک بودند. در حالیکه در بهینهسازی به روش الگوریتم ژنتیک، اگروپایرون مناسبترین گیاه و سطح آلودگی 1 به 1 مناسبترین نسبت اختلاط برای کسب بیشترین احتمال موفقیت در پالایش آلایندههای نفتی از خاک به روش گیاهپالایی بودند. همچنین کشت همزمان اگروپایرون - فسکیو در سطح آلودگی 1 به 1 نیز به عنوان بهینهترین پاسخ از میان سایر پاسخهای ممکن برای کشت همزمان دو گیاه و سطح آلودگی مناسب حاصل شد. بنابراین کشت همزمان اگروپایرون– فسکیو و نسبت اختلاط 1 به 1 خاک آلوده و خاک غیر آلوده به منظور گیاهپالایی آلایندههای نفتی موجود در منطقه مورد مطالعه توصیه میگردد.