تصمیم‌گیری بر اساس الگوریتم ژنتیک برای انتخاب گیاه مناسب به منظور گیاه‌پالایی خاک‌های آلوده به نفت

نویسندگان

1 دانشیار گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان

2 دانشیار گروه کنترل دانشکده برق دانشگاه صنعتی اصفهان

3 دانشجوی دکتری گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان

4 استاد گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان

doi
10.22092/ijsr.2011.126465
چکیده

الگوریتم ژنتیک یک روش جستجوی مؤثر در فضاهای وسیع و بزرگ بر اساس ژن­ها و کروموزوم­ها می­باشد که در نهایت منجر به جهت­گیری به سمت یافتن پاسخ بهینه در میان سایر پاسخ­های ممکن می­شود. در این پژوهش انتخاب مناسب­ترین گیاه و سطح اختلاط خاک آلوده به ترکیبات نفتی با خاک غیر آلوده (سطوح 1به1 و 3به1، خاک آلوده: خاک غیر آلوده) برای گیاه­پالایی خاک­های آلوده به نفت اطراف پالایشگاه تهران از طریق بهینه­سازی به روش الگوریتم ژنتیک با روش آمار کلاسیک مقایسه شد. نتایج حاصل از انتخاب گیاهان مناسب از میان هفت گیاه مورد بررسی (اگروپایرون، فسکیو، پوکسنلیا، آفتابگردان، شبدر، کلزا و گلرنگ) در بخش مطالعات قابلیت رشد بر اساس روش آمار کلاسیک نشان­ داد که در هر دو سطح آلودگی 1 به 1 و 3 به 1 گیاهان اگروپایرون، فسکیو و پوکسنلیا انتخابی بهینه از میان سایر انتخاب­های ممکن بود. این درحالیست که در روش الگوریتم ژنتیک، انتخاب 4 گیاه اگروپایرون، فسکیو، آفتابگردان و گلرنگ مناسب­ترین پاسخ بود. از سوی دیگر در مطالعات گیاه­پالایی، اگروپایرون و فسکیو گیاهان مناسب جهت پالایش آلاینده­های نفتی از خاک به روش آمار کلاسیک بودند. در حالی­که در بهینه­سازی به روش الگوریتم ژنتیک، اگروپایرون مناسب­ترین گیاه و سطح آلودگی 1 به 1 مناسب­ترین نسبت اختلاط برای کسب بیشترین احتمال موفقیت در پالایش آلاینده­های نفتی از خاک به روش گیاه­پالایی بودند. همچنین کشت همزمان اگروپایرون - فسکیو در سطح آلودگی 1 به 1 نیز به عنوان بهینه­ترین پاسخ از میان سایر پاسخ­های ممکن برای کشت همزمان دو گیاه و سطح آلودگی مناسب حاصل شد. بنابراین کشت همزمان اگروپایرون– فسکیو و نسبت اختلاط 1 به 1 خاک آلوده و خاک غیر آلوده به منظور گیاه­پالایی آلاینده­های نفتی موجود در منطقه مورد مطالعه توصیه می­گردد.