بررسی کارکرد ابزار زبانی(جانشینی ) در سوره مبارکه «النحل» از دیدگاه نظریه انسجام متن رقیه حسن و مایکل هالیدی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه اراک
2 عضو هیات علمی دانشگاه اراک
3 عضو هیات علمی دانشگاه اراک
4 دانشجوی دکتری دانشگاه اراک
doi
10.30479/lm.2023.18597.3525چکیده
قرآن بلیغترین متنی است که در دسترس قرار گرفته است. برای بررسی و تحلیل این متن بینظیر، پژوهشگران از روشها و الگوهای مختلفی بهره گرفتهاند. یکی از روشهای نوین بررسی متن، در قالب نظریه انسجام متنی هالیدی و حسن مطرح گردیده است. بررسی متن قرآن از دیدگاه نظریه هالیدی و حسن بر اساس روابط معنائی که منجر به ایجاد انسجام میشوند، میتواند نشان دهد که چگونه با ابزار زبانی جایگزینی عنصری، توانسته است با لفظی اندک جانشین معنایی بسیار گردد و از تکرار نابجای یک صورت لفظی جمله یا جملاتی جلوگیری نموده و ضمن تکرار مفهوم و تداوم و استمرار معنا و خط فکری، متن منسجم و یکپارچه تولید کند. گاهی چندین آیه به حدی باهم گره خورده و ارتباط برقرار نموده که امکان حذف یا جابجایی یکی از آنها بدون ایجاد خلل در معنا و ایجاد ابهام و سردرگمی مخاطب امکان پذیر نیست. ابزار جانشینی در سوره «النحل» با ایجاد گره و پیوند از نوع هم-طبقگی و ایجاد زنجیره انسجامی به ترتیب؛ جانشینی جملهای، بیشترین، اسمی، بیشتر و فعلی، کمترین بسامد را داشتهاند . تداوم و استمرار معنا و ایجاد ارتباط بین آیات بدون تکرار ضمیر-های بسیار با رعایت اصل اقتصاد زبانی امری است که با بکارگیری دقیق ابزار جایگزینی در این سوره رخ داده.