فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با توجه به تأثیر ساختمان خاک و پایداری خاکدانه‌ها بر فرسایش پذیری خاک و لزوم افزایش پایداری و مقاومت خاکدانه‌ها در برابر عوامل فرساینده‌ای مانند باد و آب، این تحقیق به صورت آزمایشگاهی بر روی نمونه خاک سطحی (عمق20-0 سانتی متر) جمع آوری شده از اراضی زراعی حساس به فرسایش آبی واقع در دشت چاهو (شهرستان مهر در جنوب استان فارس) انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با 10 تیمار در سه تکرار اجرا گردید تیمارها به شرح زیر بودند: شاهد (بدون افزودن ماده اصلاح‌کننده)، گچ خالص (به میزان یک درصد وزنی)، کاه‌ و کلش خرد شده گندم (به میزان یک درصد وزنی)، کود دامی (به میزان یک درصد وزنی)، گچ همراه با کاه و کلش (هر کدام به میزان یک درصد وزنی)، گچ همراه با کود دامی (هر کدام به میزان یک درصد وزنی)، سیمان به میزان 3/0 درصد وزنی، سیمان به میزان 6/0 درصد وزنی، سیمان به میزان 9/0 درصد وزنی و گچ (به میزان یک درصد وزنی) همراه با سیمان (به میزان 9/0 درصد وزنی). رطوبت گلدان ها در طول مدت آزمایش در حد 60 درصد رطوبت ظرفیت مزرعه ای نگهداری شد. نسبت N:C کاه و‌کلش با استفاده از کود اوره در حد 50 تنظیم گردید. یک، چهار، هفت و ده ماه پس از اعمال تیمارها، میزان خاکدانه‌های با اندازه‌ 53 تا 4000 میکرو‌متر به روش الک‌تر اندازه‌گیری شد و میانگین وزن- قطر (MWD) آنها محاسبه گردید. براساس میانگین چهار مرحله اندازه گیری، تیمارهای کاربرد کاه وکلش (به میزان 1 درصد وزنی) و کاه وکلش همراه با گچ (هریک به میزان یک درصد وزنی) به ترتیب باعث افزایش 8/2 و 9/2 برابری میانگین وزن - قطر خاکدانه ها در مقایسه با شاهد (149/0 میلی متر) گردیدند. با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق، می‌توان کاربرد کاه و کلش تنها و کاه وکلش همراه با گچ را برای افزایش پایداری خاکدانه‌ها در شرایط مشابه با خاک مورد مطالعه پیشنهاد نمود.