ارزیابی کیفیت آبهای زیر زمینی مورد استفاده در آبیاری در دشتهای مرکزی استان فارس
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس
2 عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس
doi
10.22092/ijsr.2011.126641چکیده
غلظت کل نمکها مهمترین شاخص ارزیابی کیفیت آبهای آبیاری میباشد و وجود غلظت های زیاد برخی از آنیون ها و یا کاتیون ها می تواند به طور مستقیم و یا غیر مستقیم کاهش کیفیت آبهای مورد استفاده در آبیاری را به دنبال داشته باشد. به منظور ارزیابی کیفیت آبهای زیر زمینی مورد استفاده در آبیاری دشتهای مرکزی استان فارس تعداد 60 نمونه آب چاه از شهرستانهای مرودشت، داراب، فسا، سروستان و نیریز جمع آوری گردید. غلظت آنیونی و کاتیونی و تیپ آب نمونه ها اندازهگیری شده و شاخص اشباع نمکها محاسبه گردید. به منظور ارزیابی تناسب آب در آبیاری، نتایج بدست آمده بر اساس رهنمودهای فائو مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نمودارهای پایپر نشان داد تیپ آب بر اساس اولویت غلظت آنیونی، کلروره و بر اساس غالبیت کاتیونی سدیک می باشد. فقط 7 نمونه از 60 نمونه آب در دامنه بدون محدودیت برای آبیاری قرار داشتند. از لحاظ مسئله نفوذ، در 95 درصد موارد، غلظت نمک بیش از میزان لازم برای حفظ همآوری ذرات خاک است. بنابراین انتظار میرود بالا بودن نسبت جذب سدیم مشکلی از لحاظ سرعت نفوذ آب در خاک ایجاد ننماید. در63 درصد از نمونه ها، نسبت منیزیم به مجموع کلسیم و منیزیم بیش از 50 درصد بود. همچنین شاخص اشباع آبهای مورد مطالعه نشان داد در اغلب موارد، آّب از لحاظ کربنات کلسیم، آراگونیت و دولومیت اشباع بوده و در معدودی از آبهای مورد مطالعه (6/1 درصد) تشکیل رسوب گچ نیز محتمل بود.