بررسی همایندهای اضافی و وصفی در زبان‌های روسی و فارسی به منظور تعیین میزان ضرورت آموزش آنها

نویسندگان

1 دانشگاه آراد اسلامی واحد تهران شمال، دانشکدۀ زبانهای خارجی، گروه زبان روسی

2 دانشگاه آزاد اسللامی، واحد تهران شمال.

doi
10.52547/clls.19.29.199
چکیده

در مقاله پس از معرّفی مختصر همایندها و اشاره به اهمیت این نوع ترکیب‌های ثابت در آموزش زبان‌های خارجی، به پیشینۀ بررسی آنها در زبان‌های روسی و فارسی پرداخته می‌شود. سپس دسته‌بندی‌های مطرح همایندها بررسی شده و دسته‌بندی که در آن برپایۀ واژۀ اصلی از دیدگاه نحوی همایندها به دو گروه الف) همایندهای فعلی و ب) همایندهای نامی (وصفی و اضافی) تقسیم می‌شوند، مناسب برای آموزش زبان‌های خارجی دانسته شده است. پرسش اصلی پژوهش آن است که میزان همگونی همایندهای روسی و فارسیِ هم‌معنا تا چه اندازه بوده و ضرورت گنجاندن مبحث همایندها در آموزش زبان روسی برای دانشجویان ایرانی تا چه میزان است. بررسی برپایۀ پیکره‌ای شامل حدود 400 همایند روسی انجام شده که ساخت آنها وصفی (صفت + اسم) یا اضافی (اسم + اسم) است. ویژگی‌های ساختی (نحوی) و واژگانی- معنایی این همایندها به بحث گذارده شده و نشان داده می‌شود که از نظر ساختی و نیز از نظر واژگانی – معنایی همایندهای برابر در زبان‌های روسی و فارسی چه نسبتی با یکدیگر دارند. نتیجۀ کاربردی مقاله بیان ضرورت ایجاد 3 توانش‌ زیر است: 1) توانش تشخیص همایندها (ترکیب‌های ثابت)، 2) توانش درک همگون یا ناهمگون بودنِ همایند یافت‌شده با همایند معادل آن در فارسی، 3) توانش تغییر ساخت همایند (اضافی به وصفی در ترجمه از فارسی به روسی و وصفی به اضافی در ترجمه از روسی به فارسی)، آنجا که این تغییر لازم است.