بررسی شناختی طرحوارههای تصویری در داستان موسی(ع) و خضر(ع) در قرآن
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه خوارزمی تهران
doi
10.30479/lm.2022.17163.3395چکیده
بررسیهای شناختی در حوزهی معنیشناسی در پژوهشهای زبانی جدید، یکی از زمینههای رایج در بررسی آثار ادبی و پی بردن به مفاهیم عمیق آنها است. در این میان نظریۀ طرحوارههای تصویری از یافتههای معنیشناسی شناختی است که اساس ادراک مفاهیم انتزاعی را در تجربههای حسی و ساختارمند در ذهن، می-داند. در پرتو این نظریه، آثار زبانی-ادبی فراتر از سطح معنای ظاهر بررسی می-شوند. در همین راستا، میتوان از این رویکرد برای شناخت معانی فراظاهری قرآن کریم که یک معجزۀ زبانی است، استفاده نمود. از همین رو مقالۀ حاضر با تکیه بر روش توصیفی-تحلیلی با رویکردی زبانشناختی به بررسی داستان موسی و خضر علیهما السلام در قرآن بر اساس نظریۀ طرحوارههای تصویری جانسون در سه سطح حجمی، قدرتی و حرکتی، برای پی بردن به معانی شناختی موجود در آیات، پرداخته است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که طرحوارههای تصویری بین مفهومسازی و ادراک انسانی تناسب ایجاد کردهاند. از این میان طرحوارههای حجمی درای بیشترین بسامد هستند و نمود بیشتری در حسی شدن مفاهیم انتزاعی دارند. همچنین شناخت طرحوارهها سبب میشود که مفاهیم انتزاعی در ذهن در سطح ملموس و گسترده-تری، درک شوند. علاوه بر این هماهنگی طرحوارهها با تجربیاتی که در راستای آن طرح شدهاند، به نوبۀ خود دارای معنی میباشد.