مدل‌یابی روابط ساختاری شناخت اجتماعی و سبک‌های هویت با رفتارهای خودآسیب‌رسان با میانجی‌گری شفقت به خود در نوجوانان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، رشته مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه مشاوره،واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.

3 استاد، گروه مشاوره، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

doi
10.30473/sc.2022.62362.2733
چکیده

مقدمه: خودآسیب‌رسانی مکانیسمی که نوجوانان برای محافظت از خود شکننده‌شان در مقابل فشارهای این دوره از آن استفاده می‌کنند و اغلب موجب آسیب جدی جسمی و روانی به خود می‌شوند. برای جلوگیری یا کاهش این رفتارها در نوجوانان، لازم است ابتدا اطلاعات مناسب در مورد این ساختار بدست آورده و عوامل مؤثر بر آنها را شناسایی نمود. روش: براین اساس پژوهش حاضر با هدف مدل­­یابی روابط ساختاری شناخت اجتماعی و سبک­های هویت با رفتارهای خودآسیب­رسان با میانجی­­گری شفقت به خود در نوجوانان انجام شد. روش پژوهش همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان 16-14 سال که در سال تحصیلی 1400-99 در مدارس دولتی شهر کرج مشغول به تحصیل بودند، که 247 نفر به صورت اینترنتی و از طریق شبکه‌های مجازی به صورت در دسترس با استفاده از پرسشنامه‌های سبک­های هویت (برزونسکی، 1989) شناخت اجتماعی (نجاتی، و همکاران، 1397) رفتار خودآسیب‌رسان (کلونسکی و گلن، 2009) شفقت به خود (نف، 2003)، مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته­ها و نتیجه­گیری: یافته­های بدست آمده از ارزیابی مدل پیشنهادی به روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS23 و Smart PLS3 نشان داد اثر مستقیم و منفی سبک‌های هویت (01/0>P)، و شفقت به خود (05/0>P) بر رفتارهای خود آسیب‌رسان معنادار است. اثرمستقیم و منفی شناخت اجتماعی بر رفتارهای خود آسیب‌رسان معنادار است (05/0>P)، اما اثرغیرمستقیم شناخت اجتماعی بر رفتارهای خودآسیب‌رسان معنادار نیست