تاثیر آموزش تله نرسینگ برخودکارآمدی و تبعیت از رژیم غذایی نوجوانان مبتلا به سلیاک

نویسندگان

1 دانشیار پرستاری، معاون آموزشی گروه پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات پرستاری جامعه دانشگاه علوم پزشکی زاهدان،

2 کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

3 استادیار پرستاری، معاون پژوهشی دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

doi
10.22038/mjms.2024.74273.4390
چکیده

مقدمه: رعایت رژیم غذایی فاقد گلوتن تاثیر مهمی در کیفیت زندگی بیماران سلیاک دارد و عدم رعایت آن، با عوارض طولانی مدتی همراه خواهد بود. بنابراین این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش تله نرسینگ برخودکارآمدی و تبعیت از رژیم غذایی نوجوانان مبتلا به سلیاک انجام شد.روش کار: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی بود. که بر روی 60 نوجوان مبتلا به سلیاک در سال 1401 در زاهدان انجام شد. بیماران واجد شرایط به شیوه در دسترس انتخاب و سپس در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. بیماران گروه مداخله 5 جلسه آموزش مجازی تله نرسینگ را دریافت کردند. پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، خودکارآمدی و تبعیت از رژیم غذایی توسط هر دو گروه، قبل و بعد از مداخله، تکمیل شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS-22 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. سطح معناداری p<0/050 در نظر قرار گرفت.یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد دو گروه از نظر میانگین نمره تبعیت از رژیم غذایی، قبل از مداخله، تفاوت آماری معنی دار نداشتند (07/0=P). اما بعد از مداخله در دو گروه تفاوت آماری معنی دار وجود داشت (P <0.001).همچنین بر طبق نتایج، دو گروه از نظر میانگین نمره خودکارآمدی در قبل از مداخله، تفاوت آماری معنی دار نداشتند (12/0=P). اما بعد از مداخله، تفاوت آماری معنی دار مشاهده شد (P <0.001).نتیجه گیری: با توجه به یافته ها و با توجه به اثربخشی مداخله انجام شده، بکارگیری تله نرسینگ در سیاست گذاری سلامت مرتبط با بیماری های مزمن می تواند نقش مهمی در افزایش سطح سلامت جامعه داشته باشد.