اشیای رجعت: معماریِ پَساحافظه در رمان دورهمی از اَن اِنرایت
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشجوی دکتری ادبیات انگلیسی
doi
10.52547/clls.18.27.213چکیده
این مقاله بنا دارد تا رمان دورهمی از اَن اِنرایت را با نظریه پَساحافظه بررسی و تحلیل کند. این تحقیق چنین استدلال می کند که رمان دورهمی به نوعی یک متن پَساحافظهای است که در آن، راوی نه تنها به دنبال ثبت و حفظِ زمان گذشته است بلکه همچنین در پِی برملا کردنِ حقیقت یا غیرحقیقت است و این رازگشایی همچنین به نوعی کنارآمدن یا آشتیکردن با گذشته خود و در نهایت پذیرشِ مقوله مرگ در حکمِ واقعیتی مطلق است. مقاله برای تحلیل متن، از مفهوم پَساحافظه از مارین هرش بهره جسته تا مکانیسمها و استراتژیهایی را که پَساحافظه در نسلهای متوالی در یک خانواده به کارمیگیرد آشکارکند، یعنی پساحافظه ارتباطات خانوادگی و فراخانوادگی را در میان نسلهای مختلف پرورش می-دهد. بنابراین پَساحافظه در سطح خانوادگی در خانواده هِگارتی و سه نسل متوالی را به نمایش میگذارد و در سطح فراخانوادگی، پَساحافظه می تواند بهطورکلی دربرگیرنده جامعه ایرلند در دوره ببرِ سِلتیک و دوره پس از آن باشد که واقعیتها و غیرواقعیتها درباره خوشبینی جهش اقتصادیِ دوره ببر سلتیک، فساد نهفته و رسواییهای جنسیِ کلیسای کاتولیک و جامعه جنسیتزده را آشکار میکند که شخصیت اصلی داستان برای اینکه بتواند خودش را با آن سازگار کند لاجرم نه تنها به خوردن الکل بلکه به نوشتنِ روایتِ پساحافظه رو میآورد تا با گذشته، زمان حال و همچنین آینده نسل-های آتی آشتی کند.