تأثیر نسبتهای مختلف آمونیوم به نیترات و سطوح کلسیم بر رشد، غلظت عناصر غذایی و کیفیت گل رز
نویسندگان
1 استاد گروه خاکشناسی دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشیار گروه علوم باغبانی دانشگاه تبریز
3 استادیار گروه مهندسی فضای سبز دانشگاه تهران
4 دانشجوی دکتری خاکشناسی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22092/ijsr.2009.126653چکیده
به منظور مطالعه تأثیر نسبتهای مختلف آمونیوم به نیترات و سطوح کلسیم بر رشد، غلظت عناصر غذایی و کیفیت گل رز (Rosa hybrida L.) در شرایط آبکشت، این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با دو عامل نسبت آمونیوم به نیترات و کلسیم در محلول غذایی با چهار تکرار بر روی بوتههای گل رز رقم Vendetta از سال 1385 به مدت یک سال اجرا شد. سطوح عامل نسبت آمونیوم به نیترات شامل سه سطح 0:100، 25:75 و 50:50 و سطوح عامل کلسیم شامل دو سطح 6/1 و 8/4 میلیمولار بود. نتایج نشان داد به غیر از شاخص میزان کلروفیل برگ هیچ یک از شاخصهای رشد رویشی تحت تأثیر نسبتهای مختلف آمونیوم به نیترات و سطوح کلسیم کاربردی قرار نگرفتند. با افزایش نسبت آمونیوم به نیترات در محلول غذایی غلظت نیتروژن، فسفر و عناصر کم مصرف در قسمتهای مختلف گل رز افزایش و کلسیم و منیزیم کاهش یافتند. در حالی که افزایش غلظت کلسیم در محلول غذایی تأثیری بر غلظت نیتروژن، فسفر، آهن، مس و بور در قسمتهای مختلف گل رز نداشت اما منجر به افزایش معنیدار غلظت کلسیم و همچنین کاهش معنیدار غلظت پتاسیم، منیزیم، منگنز و روی در قسمتهای مختلف گل رز شد. در هر دو نوبت برداشت، افزایش نسبت آمونیوم به نیترات در محلول غذایی منجر به افزایش معنیدار عملکرد گل رز شد اگرچه تفاوت معنیداری بین نسبتهای 25:75 و 50:50 آمونیوم به نیترات دیده نشد. مطالعه شاخصهای کیفی گل در دوره پس از برداشت نشان داد با افزایش نسبت آمونیوم به نیترات در محلول غذایی تا نسبت 50:50، وزن تر ساقه گلدهنده در پایان ماندگاری، قطر نهایی گل و همچنین ماندگاری دچار کاهش معنیدار شدند. در حالی که افزایش غلظت کلسیم در محلول غذایی به 8/4 میلی مولار منجر به افزایش تمامی شاخصهای فوق در مقایسه با سطح 6/1 میلی مولار شد. بر اساس نتایج این تحقیق از نقطه نظر تولید اقتصادی و شاخصهای کیفی گل رز در مرحله پس از برداشت کاربرد 25 درصد کل نیتروژن مصرفی به شکل آمونیوم و همچنین 8/4 میلی مولار کلسیم برای تولید گل رز در شرایط آبکشت توصیه میگردد.