جلوههای پایداری در سرودههای امیریفیروزکوهی
doi
10.22103/jrl.2020.2681چکیده
با واکاوی دقیق متون فارسی بهویژه در دورة معاصر، میتوان به نمونههای بسیار درخشانی از ادبیات پایداری دست یافت که نویسندگان و شاعران آنها، هر یک به شیوة خاص خود، مخاطب را به استکبارستیزی، پایداری و مقاومت در برابر نارواییها و دستگیری مظلومان فراخواندهاند. سیدکریم امیری فیروزکوهی از زمره شاعران سنتگرای معاصر است که بخشی از مضامین شعری او در مقولة ادبیات پایداری است. در پژوهش توصیفی و تحلیلی حاضر که به روش کتابخانهای و با هدف تکمیل و تتمیم گسترة پژوهشها در ادبیات پایداری معاصر ایران و تحلیل و بررسی جلوههای پایداری در سرودههای امیریفیروزکوهی صورت گرفته است، دیوان شعر این شاعر به دقت مطالعه و نمونههای ادبیات پایداری استخراج، دستهبندی و تحلیل شد. او با درک درست و عمیقی که نسبت به مسائل جهان اسلام و مسلمانان داشت، در چهار قصیده به پارهای از مهمترین مؤلفههای ادب پایداری همچون «وطن»، «رشادت و سلحشوری رزمندگان»، «مقام و منزلت شهیدان» و «جهان اسلام و جهاد مسلمانان» پرداخته است.