سه رویکرد به مسألة جنگ در اشعار قیصر امینپور
نویسندگان
1 دکترای زبان و ادبیات فارسی / دانشگاه مازندران
2 دکترای فلسفه / عضو هیات علمی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی
doi
10.22103/jrl.2020.2683چکیده
هنرمند به عنوان ناظری آگاه و حساس، در شرایط و بافتهای گوناگون، واکنشهایی متفاوت نسبت به مسألة جنگ نشان میدهد. این واکنشها در زمان جنگ و پس از آن تفاوتهایی آشکار و بنیادین دارد. شناخت بافتهای گوناگون و تأثیرات آنها در شرایط مختلف از مسائل مهم و قابل تأمل در مطالعة هنر مرتبط با جنگ است. اشعار قیصر امینپور به عنوان یکی از شاخصترین چهرههای ادبیات دفاع مقدس، از بهترین نمونهها برای مطالعه دربارة ادبیات پایداری در زبان فارسی است. در هنر به عنوان نمونه شعر، سه رویکرد به مسألة جنگ دیده میشود؛ این رویکردها در این مقاله «قطب تشویقی»، «قطب تحلیلی» و مرحلة گذار میان آن دو نامگذاری شدهاند. در این مقاله بر اساس الگوی طرح شده، اشعار قیصر امینپور با روش کتابخانهای مورد مطالعه قرار گرفته است. دستاورد مقاله ناظر بر آن است که قیصر امینپور از دفاع مقدس همواره دلمشغول جنگ بود و هر سه رویکرد تعریف شده نسبت به جنگ در شعر او وجود دارد؛ قطبهای تشویقی و تحلیلی در شعر قیصر پررنگاند و نمونۀ درخشانی از مرحلة میانی نیز در آن مشاهده میشود. قیصر امینپور در تمام عمر، بسته به بافت و شرایط، وظیفة خود را نسبت به جنگ ایفا کرده است.