تأثیر زئولیت در کاهش آبشوئی نیتروژن در یک خاک شنی تحت کشت کلزای علوفهای
نویسندگان
1 استادیار گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس و عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد
3 استاد گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22092/ijsr.2009.126655چکیده
به منظور بررسی تأثیر کاربرد زئولیت طبیعی ایرانی بر کاهش آبشوئی نیتروژن در اراضی سبک، آزمایشی در سال زراعی 86-1385 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار اجرا شد. عوامل مورد بررسی شامل سطوح مختلف زئولیت (0، 3، 6 و 9 تن در هکتار) و مقدار کود نیتروژن در سه سطح (90، 180 و 270) کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار از منبع اوره، بود. کلزای پائیزه رقم OKAPI در دهم مهر ماه در مزرعه کشت و برای ارزیابی محصول علوفه گیاه، کل زیست توده اندام هوائی کلزا در ابتدای مرحله غلافدهی برداشت شد. میزان آبشوئی نیتروژن با اندازهگیری غلظت یون نیترات و آمونیوم موجود در زهآب خروجی زیر عمق توسعه ریشه کلزا و سپس ضرب آن در مقدار نفوذ عمقی آب، محاسبه گردید. نتایج نشان داد اثرات اصلی زئولیت و نیتروژن بر عملکرد کمی علوفه کلزا و مهار آبشوئی نیتروژن از خاک معنیدار بود (p≤0.01)، اما اثر متقابل آن دو بر هیچیک از صفات مورد مطالعه معنیدار نشد. بکارگیری زئولیت در سطوح 6 و 9 تن در هکتار، باعث کاهش معنیدار غلظت نیترات (NO3-) در نمونه زهآب شد. اما سطوح مختلف زئولیت تأثیر معنیداری بر کاهش شستشوی آمونیوم (NH4+) نداشت. با افزایش کاربرد زئولیت از 3 تن در هکتار به 9 تن در هکتار، غلظت نیتروژن در توده گیاهی کاهش یافت. بیشترین عملکرد علوفه تر و خشک به ترتیب معادل 66/70 و 31/11 تن در هکتار از تیمار 270 کیلوگرم نیتروژن در هکتار حاصل شد. افزایش نیتروژن مصرفی از 90 به 270 کیلوگرم نیتروژن در هکتار موجب افزایش 15 و 6 درصدی به ترتیب در غلظت نیتروژن توده گیاهی و میزان کلروفیل برگ شد. در مجموع نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از زئولیتهای طبیعی افزون بر تأثیر غیر مستقیم برای حصول عملکردهای مطلوب، مانع هدرروی نیتروژن از خاکهای زراعی میگردد. انجام آزمایشهای بیشتر در خصوص نقش احتمالی زئولیتها در جلوگیری از آبشوئی نیترات مورد انتظار است.