بررسی گونه‌های شعر پایداری در ادبیات معاصر ایران

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری/ دانشگاه شهید باهنر کرمان

2 استاد دانشگاه شهید باهنر کرمان

doi
10.22103/jrl.2020.2685
چکیده

شعر پایداری یکی از مهمترین جریان­های ادبی دورة صد سالة معاصر ایران است و کمتر شاعر و نویسنده­ای را می­توان یافت که در این زمینه قلم نزده است. همین گستردگی شاعران و مخاطبان با افکار و عقاید مختلف، سبب شده که شعر پایداری مباحث زیادی را دربرگیرد؛ یعنی از اشعار بیداری، اعتراض و کارگری دورة مشروطه گرفته تا اشعار چریکی، انتظار، اشعار اعتراضی، کارگری، اشعار دورة دفاع مقدس، بعد از دفاع مقدس، اشعار مربوط به انتفاضه و قدس، اشعار آیینی و عاشورایی و ... عصر حاضر را دربرمی­گیرد؛ از این­رو، مقالة حاضر قصد دارد زیرمجموعه­های جریان شعر پایداری را در دورة معاصر به تفکیک دوره­های تاریخی (مشروطه، پهلوی و انقلاب اسلامی) مورد بررسی قرار دهد و سپس مضامین هر کدام از آن­ها را بیان نماید تا بدین صورت تحلیلی جامع در مورد جریان شعر پایداری به­دست دهد و معلوم شود این نوع ادبی وجه غالب جریان­های شعری دورة معاصر ایران را تشکیل می­دهد.