بررسی گونههای شعر پایداری در ادبیات معاصر ایران
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری/ دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 استاد دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22103/jrl.2020.2685چکیده
شعر پایداری یکی از مهمترین جریانهای ادبی دورة صد سالة معاصر ایران است و کمتر شاعر و نویسندهای را میتوان یافت که در این زمینه قلم نزده است. همین گستردگی شاعران و مخاطبان با افکار و عقاید مختلف، سبب شده که شعر پایداری مباحث زیادی را دربرگیرد؛ یعنی از اشعار بیداری، اعتراض و کارگری دورة مشروطه گرفته تا اشعار چریکی، انتظار، اشعار اعتراضی، کارگری، اشعار دورة دفاع مقدس، بعد از دفاع مقدس، اشعار مربوط به انتفاضه و قدس، اشعار آیینی و عاشورایی و ... عصر حاضر را دربرمیگیرد؛ از اینرو، مقالة حاضر قصد دارد زیرمجموعههای جریان شعر پایداری را در دورة معاصر به تفکیک دورههای تاریخی (مشروطه، پهلوی و انقلاب اسلامی) مورد بررسی قرار دهد و سپس مضامین هر کدام از آنها را بیان نماید تا بدین صورت تحلیلی جامع در مورد جریان شعر پایداری بهدست دهد و معلوم شود این نوع ادبی وجه غالب جریانهای شعری دورة معاصر ایران را تشکیل میدهد.