مدل ساختاری عملکرد تحصیلی بر اساس اهداف پیشرفت، خودکارآمدی تحصیلی با میانجیگری راهبردهای شناختی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران ، ایران

2 دانشیار رواﻧﺸﻨﺎﺳﯽ تربیتی، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ واﺣﺪ ﺗﻬﺮان ﻣﺮﮐز، تهران، ایران

3 دانشیار روان شناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

doi
10.30473/sc.2021.54128.2573
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، مدل ساختاری عملکرد تحصیلی بر اساس اهداف پیشرفت و خودکارآمدی تحصیلیبا میانجیگری راهبردهای شناختی است. روش: در این پژوهش 470 نفر از دانش‌آموزان پسر پایه‌های دهم و یازدهم متوسطه حضور داشتند؛ که به شیوه نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای، از بین دانش‌آموزان دبیرستان‌های مناطق 15 و 13-5- 3 شهر تهران مورد آزمون قرار گرفتند. ابزار: ابزارهای پژوهش عبارت از پرسشنامه اهداف پیشرفت میگلی و همکاران (1998)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی موریس (2001) و پرسشنامه راهبردهای انگیزشی برای یادگیری پینتریچ و همکاران (1991) بودند. یافته‌ها:داده‌های پژوهش با استفاده از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار AMOS تحلیل شدند. نتایج نشان داد تمام مدل‌های متغیرهای پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بودند، در مدل مفروض اهداف پیشرفت با عملکرد تحصیلی با میانجی‌گری راهبردهای شناختی دارای اثر کامل و اثر مستقیم و اثر غیرمستقیم در سطح 05/0 غیر معنادار بود. اثر خود کارآمدی تحصیلی؛ با عملکرد تحصیلی؛ با میانجی‌گری، راهبردهای شناختی، دارای اثر کامل و اثر مستقیم؛ در سطح 05/0 معنادار؛ و دارای اثر غیرمستقیم؛ غیرمعنادار است. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده از این پژوهش؛ متغیر خود کارآمدی تحصیلی، اثر معناداری بر عملکرد تحصیلی دارد و می‌تواند؛ 37/0 از واریانس عملکرد تحصیلی را تبیین کند. از متغیر خودکارآمدی تحصیلی؛ معلمان، مشاوران و والدین می‌توانند؛ برای تقویت، عملکرد تحصیلیدانش‌آموزان بهره ببرند.