سیمای کودک فلسطینی در سروده‌های لطیف هَلمت

نویسندگان

1 استادیار زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه پیام نور

2 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور

doi
10.22103/jrl.2019.2471
چکیده

یکی از مسائل دیرین جهان اسلام، مسئلۀ فلسطین و اشغال آن به‌وسیلۀ اسرائیل و انجام‌دادن جنایت‌های گوناگون در حق فلسطینیان، به­ویژه کودکان آنهاست. مظلومیّت و مقاومت بی‌نظیر کودکان فلسطینی در برابر این رفتارهای ناجوانمردانه به شیوه­های مختلف در شعر شاعران جهان نمود پیدا کرده‌است. لطیف (هه­لمه­ت) هَلمت، شاعر مقاومت کُردستان عراق نیز، از جملۀ شاعرانی است که فراملیّتی اندیشیده و فارغ از چارچوب سرزمینی خود، کردستان، به کودکان فلسطینی پرداخته‌است.وی با بهره­گیری از توانمندی ادبی درد و رنج، شهادت و شجاعت آنها را در سروده­های کودکانه به تصویر کشیده و در راستای بیان مظلومیّت مردم فلسطین و مقاومت آنان، از تمام ظرفیت‌های شعر کُردی بهره گرفته‌است. مقالۀ حاضر در پی آن است که به شیوۀ توصیفی- تحلیلی، سیمای کودکان فلسطینی در شعر هَلمت را از دو منظر ساختار و محتوا مورد بحث و بررسی قرار دهد.  نتایج به‌دست‌آمده نشان می­دهد که در «دیوان مندالان» او، ما با دو سیمای متفاوت از کودکان فلسطینی روبه‌رو هستیم؛ نخست، سیمای مظلومانۀ آنها و دوم، سیمای مبارز و مقاوم آنان که علیرغم کودکی، استوار در برابر ناملایمات ایستاده­و باعث ترس دشمنان شده­­اند. از نظر ساختاری و واژگانی نیز، شعر او ساده و روان است و وزن و محتوای اشعار با هم تناسب دارند.