سیمای کودک فلسطینی در سرودههای لطیف هَلمت
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه پیام نور
2 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور
doi
10.22103/jrl.2019.2471چکیده
یکی از مسائل دیرین جهان اسلام، مسئلۀ فلسطین و اشغال آن بهوسیلۀ اسرائیل و انجامدادن جنایتهای گوناگون در حق فلسطینیان، بهویژه کودکان آنهاست. مظلومیّت و مقاومت بینظیر کودکان فلسطینی در برابر این رفتارهای ناجوانمردانه به شیوههای مختلف در شعر شاعران جهان نمود پیدا کردهاست. لطیف (ههلمهت) هَلمت، شاعر مقاومت کُردستان عراق نیز، از جملۀ شاعرانی است که فراملیّتی اندیشیده و فارغ از چارچوب سرزمینی خود، کردستان، به کودکان فلسطینی پرداختهاست.وی با بهرهگیری از توانمندی ادبی درد و رنج، شهادت و شجاعت آنها را در سرودههای کودکانه به تصویر کشیده و در راستای بیان مظلومیّت مردم فلسطین و مقاومت آنان، از تمام ظرفیتهای شعر کُردی بهره گرفتهاست. مقالۀ حاضر در پی آن است که به شیوۀ توصیفی- تحلیلی، سیمای کودکان فلسطینی در شعر هَلمت را از دو منظر ساختار و محتوا مورد بحث و بررسی قرار دهد. نتایج بهدستآمده نشان میدهد که در «دیوان مندالان» او، ما با دو سیمای متفاوت از کودکان فلسطینی روبهرو هستیم؛ نخست، سیمای مظلومانۀ آنها و دوم، سیمای مبارز و مقاوم آنان که علیرغم کودکی، استوار در برابر ناملایمات ایستادهو باعث ترس دشمنان شدهاند. از نظر ساختاری و واژگانی نیز، شعر او ساده و روان است و وزن و محتوای اشعار با هم تناسب دارند.