تنوع ژنتیکی کلروپلاستی و جریانات ژنی در گونه‎های گلابی با استفاده از نشانگر CAPS

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

2

3

4

5

6

doi
10.22092/spij.2017.111251
چکیده

مناطق غیرکد‎کننده برای ارزیابی گروه‎بندی‎های فیلوژن در جنس Pyrus بسیار قابل استفاده است زیرا این مناطق کمتر عملکردی بوده و بنابراین تنوع آن‎ها تحت تأثیر انتخاب خنثی ‎است. در این پژوهش، روش توالی‎های چندشکل تکثیر شدۀ شکسته شده (Cleaved Amplified Polymorphic Sequence: CAPS) برای تجزیۀ سه ناحیۀ بسیار متغیر در نواحی بین‎ژنی DNA کلروپلاست در 73 رقم بومی و ژنوتیپ وحشی گلابی ایرانی و اروپایی (Pyrus communis)، نه رقم ژاپنی P. pyrifolia, syn. P. serotina و یک ژنوتیپ چینی P. × bretscheideri مورد بررسی قرار گرفت. مطالعۀ ژنوم کلروپلاست 83 رقم و ژنوتیپ‎ با استفاده از سه جفت آغازگر کلروپلاستی و سه آنزیم برشی Tru1I، BsuRI و RsaI، پانزده هاپلوتیپ را شناسایی کرد. هاپلوتیپ H1 بالاترین فراوانی را در بین ارقام اروپایی نشان داد و هاپلوتیپ‎های H10، H7 و H4 منحصراً در ارقام و ژنوتیپ‎های ایرانی مشاهده شد. در کل، نشانگر CAPS ارقام و ژنوتیپ‎های وحشی مورد بررسی در این مطالعه را به پنج گروه جداگانه تقسیم کرد و ارقام ژاپنی در این دندروگرام با ژنوتیپ‎های ایرانی هم‎گروه بودند. این نتایج فرضیۀ ردپای ژنتیکی روی ژرم‎پلاسم گلابی ایرانی را توسط دورگ‎گیری گلابی‎های کشت شدۀ آسیای شرقی و اروپایی و جریان‎های ژنی از گونه‎های وحشی به اهلی، تأیید کرد.