تنوع ژنتیکی کلروپلاستی و جریانات ژنی در گونههای گلابی با استفاده از نشانگر CAPS
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
2
3
4
5
6
doi
10.22092/spij.2017.111251چکیده
مناطق غیرکدکننده برای ارزیابی گروهبندیهای فیلوژن در جنس Pyrus بسیار قابل استفاده است زیرا این مناطق کمتر عملکردی بوده و بنابراین تنوع آنها تحت تأثیر انتخاب خنثی است. در این پژوهش، روش توالیهای چندشکل تکثیر شدۀ شکسته شده (Cleaved Amplified Polymorphic Sequence: CAPS) برای تجزیۀ سه ناحیۀ بسیار متغیر در نواحی بینژنی DNA کلروپلاست در 73 رقم بومی و ژنوتیپ وحشی گلابی ایرانی و اروپایی (Pyrus communis)، نه رقم ژاپنی P. pyrifolia, syn. P. serotina و یک ژنوتیپ چینی P. × bretscheideri مورد بررسی قرار گرفت. مطالعۀ ژنوم کلروپلاست 83 رقم و ژنوتیپ با استفاده از سه جفت آغازگر کلروپلاستی و سه آنزیم برشی Tru1I، BsuRI و RsaI، پانزده هاپلوتیپ را شناسایی کرد. هاپلوتیپ H1 بالاترین فراوانی را در بین ارقام اروپایی نشان داد و هاپلوتیپهای H10، H7 و H4 منحصراً در ارقام و ژنوتیپهای ایرانی مشاهده شد. در کل، نشانگر CAPS ارقام و ژنوتیپهای وحشی مورد بررسی در این مطالعه را به پنج گروه جداگانه تقسیم کرد و ارقام ژاپنی در این دندروگرام با ژنوتیپهای ایرانی همگروه بودند. این نتایج فرضیۀ ردپای ژنتیکی روی ژرمپلاسم گلابی ایرانی را توسط دورگگیری گلابیهای کشت شدۀ آسیای شرقی و اروپایی و جریانهای ژنی از گونههای وحشی به اهلی، تأیید کرد.