بازتاب هنر نمایشنامه نویسی شکسپیر در تراژدی مرزنشینان اثر ویلیام وردزورث

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات

doi
10.29252/clls.16.22.213
چکیده

عصر رنسانس انگلستان همواره به عنوان عرصه ای بی بدیل برای خلاقیت ادبی در ادوار پس از خودش مطرح بوده است. در دوران زمامداری چهل و پنج سالۀ ملکه الیزابت اول، از 1558 تا 1603، و نیز دوره پادشاهی جیمز اول که از سال 1603 تا 1625 به طول انجامید، فرهنگ، هنر و ادب انگلستان دستخوش تحولاتی و پیشرفت­هایی شگرف شد که حاصل آن، پدیداری شخصیتهایی چون شکسپیر، جان وبستر، تامس میدلتن، جان فلچر، کریستوفر مارلو و تامس کید در نمایشنامه نوسی و ادموند اسپنسر، سر فیلیپ سیدنی، بن جانسن و بسیاری دیگر در شعر شد. این افراد کم و بیش در بسیاری از آثاری که در سده­های هجده و نوزده خلق شدند بازتابهای قابل توجهی یافتد و البته شکسپیر بیش از هر نویسنده دیگری بر سنت ادبی پس از خودش تاثیرگذار بود و ویلیام وردزورث یکی از نویسندگانی بود که بوطیقای شعری و نمایشی شکسپیر را ارج می نهاد و از آن بهره های زیبایی شناختی و سبکی فراوان برد. وردزورث در طول عمر هنری خود تنها یک نمایشنامه نگاشت که در آن رگه هایی ازفن و سبک نوشتار شکسپیر آشکار است. پژوهش حاضر با رویکردی تطبیقی-انتقادی به بررسی نقش شکسپیر در خودآگاهی دراماتیک وردزورث و بازتاب آن نقش در نمایشنامه مرزنشینان می پردازد.