اثر شوری کلرید سدیم(NaCl) بر رشد، شدت فتوسنتز و نسبت پتاسیم به سدیم سه رقم زیتون
نویسندگان
1 استاد گروه علوم خاک دانشگاه تربیت مدرس
2 مربی پژوهش مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجانشرقی
3 دانشیار گروه باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
doi
10.22092/ijsr.2007.127025چکیده
شوری آب و خاک در ایران یکی از مشکلات عمده در کشاورزی است که رشد و نمو و عملکرد گیاهان را تحت تأثیر قرار میدهد. برا ی مطالعه اثرات فیزیولوژیکی شوری (کلرید سدیم) بر روی نهالهای دو ساله زیتون، آزمایشی در قالب طرح فاکتوریل در پایه کاملاً تصادفی با چهار تکرار در سال 1382 انجام شد. فاکتور اصلی تیمار کلرید سدیم در چهار سطح (0، 50 ، 100 و 150 میلیمول در لیتر) تهیه گردید. سه رقم نهال ریشه دار شده زیتون به نامهای میشن، مانزانیلا و زرد بعنوان فاکتور فرعی کاشته شدند و با محلولهای مختلف شوری آبیاری گردیدند. نهالها پس از یکسال کفبر شده و وزن تر، خشک و سطح برگ آنها و همچنین غلطت پتاسیم و سدیم اندازه گیری شد. مقدار فتوسنتز و شدت تعرق توسط دستگاه فتوسنتز سنج اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که با افزایش درجه شوری، خصوصیات رشد و نموی شامل وزن تر برگها، ارتفاع و سطح برگ در هر سه رقم زیتون کاهش یافت ولی مقدار کاهش رشد در ارقام مختلف تفاوت زیادی داشت بطوریکه که بیشترین کاهش رشد در رقم زرد و کمترین کاهش رشد در رقم میشن مشاهده گردید. در این آزمایش رقم زرد کمترین و میشن بیشترین سطح برگ را داشتند. سطوح شوری بالا مقدار فتوسنتز را بطور معنی داری کاهش داد. شدت کاهش فتوسنتز در رقم زرد از همه بیشتر (حداقل mmol.m.-2s-1 1) و در رقم میشن از همه کمتر (حداقل mmol.m.-2s-1 8/1) در تیمار کلرید سدیم 150 میلی مول بود. هدایت روزنهای نیز با افزایش شوری بطور معنیداری کاهش یافت. نهالهای جوان ارقام مانزانیلا و زرد بعد از 2 ماه از اعمال تیمارهای شوری، سوختگی حاشیه برگ را در تیمار کلرید سدیم 150 میلی مول نشان دادند. حداکثر غلظت سدیم در رقم مانزانیلا (30 میلیگرم در گرم) و حداقل آن در رقم میشن (16 میلیگرم در گرم) در تیمار کلرید سدیم 150 میلی مول بود. با افزایش غلظت کلرید سدیم در محلول، غلظت سدیم در برگها در رقم میشن در حدود 78 درصد، در ارقام مانزانیلا و زرد 83 درصد افزایش یافت. بین ارقام نیز تفاوت معنی داری از لحاظ تجمع سدیم دیده شد. یک رابطه خطی مثبتی بین فتوسنتز و نسبت K/Na بدست آمد و نشان داد که کاهش مقدار پتاسیم در اثر کاهش جذب و یا کاهش نسبت K/Na، تأثیر عمدهای در کاهش فتو سنتز دارد. کاهش نسبت K/Na، سطح برگ و شدت فتوسنتز از مهمترین فرایندهای فیزیولوژیکی در سطوح شوری زیاد بودند که فرایندهای متابولیکی گیاه را تغییر داده و کاهش رشد و مسمومیت را ایجاد نمودند. رقم میشن به عنوان رقم متحمل به شوری تا هدایت الکتریکی 15dS/m و با غلظت 150 میلی مول در لیتر در مرحله نهالی مقاومت داشت.